Rudolf Gołębiowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Gołębiowski
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1919
Kraków
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 2000
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności 1945-1991
Zespół artystyczny
Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach
Teatr Narodowy w Warszawie
Teatr Satyry "Buffo" w Warszawie
Teatr Syrena w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Rudolf Gołębiowski (ur. 4 stycznia 1919 w Krakowie, zm. 26 sierpnia 2000 w Warszawie) – polski aktor teatralny, radiowy i filmowy, varsaviansta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1945 roku ukończył studium aktorskie przy Starym Teatrze w Krakowie, zdał eksternistyczny egzamin aktorski, następnie przez dwa lata był członkiem zespołu Teatru. W latach 1947-1949 występował w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie był członkiem zespołów Teatrów: Narodowego (1949-1957), "Buffo" (1957-1958) oraz Syrena (1958-1991). Zagrał także w 75 przedstawieniach Teatru Polskiego Radia (1951-1980) oraz ośmiu spektaklach Teatru Telewizji (1962-1981). Był członkiem Związku Artystów Scen Polskich[1].

Oprócz pracy scenicznej, zajmował się również kolekcjonowaniem dokumentów i pamiątek, związanych z życiem teatralnym Warszawy. W jego zbiorach znajdowały się m.in. programy teatralne, afisze, zdjęcia, zaproszenia, bilety, pocztówki oraz inne dokumenty, związane z historią stołecznych estrad. Kolekcje te były prezentowane na wystawach muzealnych, m.in. w Muzeum Karykatury, Muzeum Teatralnym oraz Muzeum Historycznym m. st. Warszawy. Był również autorem scenariusza do dwóch spektakli telewizyjnych, traktujących o przedwojennych kabaretach: "Cabaret Warietano czyli XI muza Juliana Tuwima" (1967, reż. Jerzy Dobrowolski) oraz "Boy'a igraszki kabaretowe" (1969, reż. Andrzej Łapicki).

Został pochowany na warszawskim Cmentarzu Północnym[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

W uznaniu swych zasług został odznaczony: Krzyżem Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987), Złotym Krzyżem Zasługi (1980), Medalem 40-lecia Polski Ludowej] (1985), Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego (1967), Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1974), Odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” (1989) oraz Złotą Odznaką Związków Zawodowych. W 1994 roku otrzymał również Sylwestra – Nagrodę Teatru Syrena w Warszawie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Artyści scen polskich w karykaturze 1918-1998 (pol.). nck.krakow.pl, 1999-08-31. [dostęp 2019-04-29].
  2. Rudolf Gołębiowski (pol.). mojecmentarze.blogspot.com, 2015-10-08. [dostęp 2019-04-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]