Rudolf Halama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Halama
podchorąży rezerwy
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1900
Sibica
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1914–1940
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

Rudolf Halama (ur. 29 czerwca 1900 w Sibicy na Zaolziu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podchorąży rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Pawła i Anny z Goćków. Uczeń Prywatnej Szkoły Wydziałowej „Macierzy Szkolnej" w Cieszynie. Od 1912 w I Drużynie Skautowej im. Tadeusza Kościuszki. Od 1914 w Legionie Śląskim a następnie przydzielony do 2. kompanii 3. pułku piechoty II Brygady Legionów Polskich.

W latach 1919–1921 działał na rzecz powstań śląskich, współpracownik Korfantego.

W okresie międzywojennym w latach 1919–1921 pracował w Generalnym Sekretariacie Katolickich Stowarzyszeń Oświatowych w Cieszynie oraz podjął naukę w Szkole Handlowej (1921). Pracował w Związku Spółdzielni Polskich Spółka Rolniczo-Handlowa „Ziemia” w Czeskim Cieszynie. W latach 1929–1939 był członkiem cieszyńskiej Rady Miejskiej, został wybrany z Listy Polsko-Katolickiej[1]. Od 1933 kierował Bankiem Spółdzielczym w Cieszynie, a od października 1938 r. do wybuchu wojny Komunalną Kasą Oszczędności w Trzyńcu. Działacz kulturalny i społeczny.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany. W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Ostatnią wiadomość z Kozielska rodzina otrzymała 31 stycznia 1940. Między 10 a 11 maja 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 054/3 z 5 kwietnia 1940. Został zamordowany między 11 a 13 maja 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[2]. Krewni do 1957 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, miał czworo dzieci: Tomasza, Bronisławę, Henryka i Władysława[3]. Zaangażowany był w wielu organizacjach społecznych i politycznych, m.in. w Towarzystwie Teatru Polskiego, Towarzystwie Popierania Budowy Publicznych Szkół Powszechnych, Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów Polskich. Przez wiele lat współpracował z "Gwiazdką Cieszyńską" oraz był jej redaktorem odpowiedzialnym. Jeden z inicjatorów budowy pomnika „Legionistom-Ślązakom Poległym za Polskę” w Cieszynie. Członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976)
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wacław Dubiański, Skład władz gminnych Cieszyna w okresie międzywojennym, „Przegląd Cieszyński”, T.15, 2000, s. 110.
  2. УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 771.
  3. Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, 2000, s. 196.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza WojennegoMarek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ​ISBN 83-905590-7-2​.
  • Adam Moszyński (oprac.): Lista Katyńska. Jeńcy obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk, zaginieni w Rosji sowieckiej. Warszawa: Agencja Omnipress – Spółdzielnia Pracy Dziennikarzy, Polskie Towarzystwo Historyczne, 1989. ​​ISBN 83-85028-81-1​​.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ​​ISBN 978-5-78700-123-5​​.