Rudolf Mleczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Mleczko
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1898
Kozy
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 1928
Rogóźno
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Strzelców Podhalańskich
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

Rudolf Mleczko (ur. 17 kwietnia 1898 w Kozach, zm. 18 sierpnia 1928 w Rogóźnie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Nagrobek Rudolfa Mleczki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 kwietnia 1898[1][2][3] w Kozach jako syn Jana i Anny z domu Osierda[potrzebny przypis]. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4][5], a później do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927[6]. W latach 20. był oficerem zawodowym 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku[7][8][9]. W 1928 był zweryfikowany z lokatą 89[10].

Był autorem artykułu pt. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty, opublikowanym w zeszycie 7 czasopisma „Przegląd Piechoty” z sierpnia 1928[11][12]. Ostatnie zdanie jego rozprawy brzmiało[13]:

Zbliżający się okres ćwiczeń koncentracyjnych i międzydywizyjnych przyniesie cały szereg nowych doświadczeń i nowych poglądów oraz wysunie, być może, nowe postulaty, które dadzą bogaty materiał do dalszego rozwinięcia tego ważnego w życiu wojska zagadnienia.

Zmarł 18 sierpnia 1928[2][3]. Poniósł śmierć w Rogóźnie podczas ćwiczeń wojskowych 2 pułku Strzelców Podhalańskich[14]. Został wówczas zastrzelony przy swojej kwaterze, według doniesienia prasowego po sutej libacji w kasynie oficerskim z okazji pożegnania oficerów rezerwy[14]. Sprawcą zabójstwa był por. Jan Pniewski, który pod koniec sierpnia 1928 został przewieziony do więzienia Okręgowego Sądu Wojskowego we Lwowie[14]. W ewidencji Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej widniało dwóch oficerów o tożsamości Jan Pniewski. Pierwszy z nich, Jan Pniewski I, ur. 1894, posiadał tytuł naukowy doktora i w latach 1923, 1924 w stopniu porucznika piechoty był oficerem rezerwowym 36 pułku piechoty z garnizonu Warszawa[15][16]. Drugi z nich, porucznik kawalerii Jan Pniewski II, ur. 1898, na przełomie lat 20./30., w tym w 1928 roku, był oficerem 14 pułku Ułanów Jazłowieckich z garnizonu Lwów[17][18][19][20]. Istnieje prawdopodobieństwo, że opisywanym sprawcą zabójstwa Rudolfa Mleczki był pierwszy z nich, oficer piechoty urodzony w 1894, jako że doniesienie prasowe w „Expressie Wieczornym Ilustrowanym” wskazało, iż zabójca był oficerem 2 pułku Strzelców Podhalańskich, a zatem jednostki piechoty. Odnośnie przyczyn dokonania zabójstwa krążyły różne wersje i pogłoski, które miało wyjaśnić wszczęte śledztwo[14].

Uroczystości żałobne Rudolfa Mleczki odbyły się w Tomaszowie Lubelskim, a uczestniczyli w nich żołnierze z załogi pobliskiego garnizonu w oraz z jednostek wówczas uczestniczących w ćwiczeniach w pobliskim Bełżcu[14]. Następnie jego ciało zostało przewiezione do Krosna[14] i pochowane na tamtejszym Starym Cmentarzu w grobowcu rodziny Niepokojów, w którym został później pochowany mjr Władysław Gościński (1890–1954)[2][21][22]. Inskrypcja nagrobna podała, iż Rudolf Mleczko zginął na posterunku[2].

Jego żoną była Stefania z domu Niepokój (1902–1996), z którą miał córkę[3][14][23].

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2016-05-18].
  2. a b c d e Informacja w treści inskrypcji nagrobnej Rudolfa Mleczki.
  3. a b c Rudolf Mleczko. geni.com. [dostęp 2016-07-21].
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 435.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 378.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 221.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 379.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 328.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 102.
  10. Lista starszeństwa oficerów. „Przegląd Piechoty”. 8, s. 137, 1928. 
  11. Spis rzeczy. „Przegląd Piechoty”. 6, s. III, IX, 1928. 
  12. Rudolf Mleczko. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty. „Przegląd Piechoty”. 7, s. 1-9, 1928. 
  13. Rudolf Mleczko. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty. „Przegląd Piechoty”. 7, s. 9, 1928. 
  14. a b c d e f g Porucznik zastrzelił kapitana. Zagadkowa tragedia na ćwiczeniach wojskowych. „Express Wieczorny Ilustrowany”, s. 3, Nr 44 z 31 sierpnia 1928. 
  15. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 231, 492.
  16. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 215, 432.
  17. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 72, 627, 689.
  18. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 567, 611.
  19. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 303, 359.
  20. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 159, 641.
  21. Zasłużeni Krośnianie pochowani na Starym Cmentarzu. s. 17, 18. [dostęp 2017-07-21].
  22. Ewa Gorczyca: Stary Cmentarz w Krośnie. nowiny24.pl, 2005-11-02. [dostęp 2016-07-21].
  23. Stefania Mleczko (Niepokój). geni.com. [dostęp 2016-07-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]