Ruiny kościoła w Pargowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół w Pargowie (ruina)
Distinctive emblem for cultural property.svg A-516 z 22.01.1963 i z 13.09.1990[1]
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Pargowo
Wyznanie
Kościół
Położenie na mapie gminy Kołbaskowo
Mapa lokalizacyjna gminy Kołbaskowo
Kościół w Pargowie (ruina)
Kościół w Pargowie (ruina)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół w Pargowie (ruina)
Kościół w Pargowie (ruina)
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kościół w Pargowie (ruina)
Kościół w Pargowie (ruina)
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu polickiego
Kościół w Pargowie (ruina)
Kościół w Pargowie (ruina)
Ziemia53°16′55,7″N 14°25′52,3″E/53,282139 14,431194

Kościół w Pargowie – ruiny kościoła zlokalizowane we wsi Pargowo w gminie Kołbaskowo na lewobrzeżu odrzańskim, w powiecie polickim (województwo zachodniopomorskie). Obiekt wpisany jest do rejestru zabytków[1].

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół wzmiankowany jest po raz pierwszy w 1336 roku[2]. Przypuszczalnie powstał w ostatniej ćwierci XIII wieku[2]. Jest to budowla salowa założona na rzucie prostokąta o wymiarach 17×8,7 m[2], bez wydzielonego prezbiterium i wieży[3]. Kościół wzniesiony został z kwadr granitowych, starannie obrobionych w narożach i portalach[2]. Od strony północnej do kościoła przylega dobudowana w XIV wieku murowana z cegły zakrystia[2], o wnętrzu nakrytym sklepieniem kolebkowym[3].

W kościele zachowały się oryginalne gotyckie okna o wykroju ostrołukowym, z ościeżami przemurowanymi w cegle[2][3] oraz blendy na szczycie wschodnim, dwie ostrołukowe i jedna kolista[3]. Świątynia posiada trzy portale. Portal południowy umieszczony jest w trójlistnie zakończonej ostrołukowej blendzie[2][3]. Portal północny ma formę ostrołukową[2]. Portal zachodni natomiast zasłonięty jest przez wymurowany pod koniec XIX wieku pomnik nagrobny w formie portyku arkadowego, wkomponowany w ścianę kościoła[2][3]. Pomnik wykonany jest z bloków piaskowca. W jego centralnej niszy, ujętej podwójnymi kolumnami korynckimi, znajduje się herb rodziny von Blumennthal[3]. Na pomniku znajdowała się dawniej także tablica z napisem Sei getreu his in der Todt, So will ich Dir die Krone des Lebens geben, Offenb. Jah. 2.10 („Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia, Ap, 2,10”)[2].

Kościół spłonął podczas działań wojennych w 1945 roku[3]. Po wojnie niezagospodarowany, popadł w ruinę[2].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Na wyposażeniu kościoła był dawniej kielich mszalny wykonany ze złota i srebra z sześciolistkowym obrzeżem, ufundowany w 1696 roku przez Zofię Eleonorę von Wussow[2]. Należący do kościoła w Pargowie dzwon przeniesiono po 1945 roku do kościoła Matki Bożej Różańcowej w Szczecinie[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

1
Widok od strony wsi
2
Herb rodziny von Blumennthal
3
Elewacja boczna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie. 2018-09-30. [dostęp 2019-10-14].
  2. a b c d e f g h i j k l m Marek Łuczak: Gotyckie kościoły gminy Kołbaskowo. Szczecin: Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2013, s. 84–88. ISBN 978-83-7518-538-6.
  3. a b c d e f g h Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 184. ISBN 83-7241-272-3.