Rusi Rusew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rusi Rusew
Руси Русев
Ilustracja
generał artylerii
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1887
Gabrowo, Księstwo Bułgarii
Data i miejsce śmierci 1 lutego 1945
Sofia, Bułgaria
Przebieg służby
Lata służby 1912–1944
Stanowiska minister wojny
Główne wojny i bitwy I wojna bałkańska, II wojna bałkańska, I wojna światowa
Odznaczenia
Order Waleczności II klasy (Bułgaria) Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej (Bułgaria)

Rusi Christow Rusew (bułg. Руси Христов Русев, ur. 27 listopada 1887 w Gabrowie, zm. 1 lutego 1945 w Sofii[1]) – bułgarski wojskowy, generał artylerii, w latach 1943-1944 minister wojny, ofiara represji komunistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1909 ukończył szkołę wojskową w Sofii. Brał udział w wojnach bałkańskich i I wojnie światowej jako dowódca baterii w 4 pułku artylerii. W latach 20. służył w kilku garnizonach jako oficer artylerii[1]. W latach 30. pełnił funkcję oficera inspekcyjnego w oddziałach artylerii. W latach 1935-1936 dowodził baterią artylerii, broniącą zakładów zbrojeniowych w Kazanłyku[1]. W 1936 uzyskał awans na pierwszy stopień generalski i objął stanowisko inspektora generalnego w ministerstwie wojny. W latach 1938-1939 przebywał w Berlinie, gdzie negocjował sprawę kredytów niemieckich na dozbrojenie armii bułgarskiej. W 1943 objął stanowisko ministra wojny w gabinecie Dobri Bożiłowa, a następnie w gabinecie Iwana Bagrianowa[1]. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Bułgarii wydał rozkaz armii bułgarskiej, aby nie stawiała oporu[1]. W 1944 aresztowany i skazany na karę śmierci przez Trybunał Ludowy, podobnie jak inni ministrowie rządu Iwana Bagrianowa. 1 lutego 1945 został rozstrzelany w Sofii[1].

W 1996 Sąd Najwyższy Bułgarii oczyścił Rusewa ze stawianych mu zarzutów[1].

Był żonaty (żona Anastasija z d. Złatarska (1889-1976)), miał dwoje dzieci (syna i córkę).

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik (Подпоручик) (1909)
  • porucznik (Поручик) (1911)
  • kapitan (Капитан) (1915)
  • major ( Майор) (1919)
  • podpułkownik (Подполковник) (1923)
  • pułkownik (Полковник) (1928)
  • generał major (Генерал-майор) (1936)
  • generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1940)
  • generał artylerii (Генерал от артилериятa) (1943)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 394.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 394.