Ryszard Burchacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Burchacki
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1913
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 października 1986
Warszawa
Poseł III kadencji Sejmu PRL
Okres od 16 kwietnia 1961
do 16 kwietnia 1965
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”
Grób Ryszarda Burchackiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Ryszard Burchacki (ur. 5 listopada 1913 w Warszawie, zm. 8 października 1986[1] tamże) – polski polityk, poseł na Sejm PRL III kadencji w latach 1961–1965.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Teofila. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1937–1939 należał do Klubu Demokratycznego w Warszawie, w 1939 przystąpił do Stronnictwa Demokratycznego. W czasie II wojny światowej odbył aplikację sądową w stolicy. Podczas powstania warszawskiego wywieziony do Rzeszy, gdzie przebywał w obozie pracy.

Po II wojnie światowej wiceprezes Państwowego Arbitrażu Gospodarczego, arbiter Głównej Komisji Arbitrażowej, a także prokurator Prokuratury Generalnej PRL (1955–1958). Zasiadał w Dzielnicowej Radzie Narodowej Pragi Północ oraz w Stołecznej Radzie Narodowej. Sprawował funkcję wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej (1947–1949) oraz sekretarza Wojewódzkiego Komitetu SD w Warszawie (1949–1951). Był także zastępcą sekretarza generalnego CK oraz sekretarzem CK SD. W 1961 wybrany na posła z okręgu Leszno. Zasiadał w Komisji Spraw Wewnętrznych. Po odejściu z Sejmu był m.in. wiceprzewodniczącym Głównego Komitetu Arbitrażowego (1965–1976). Do 1969 zasiadał w Centralnym Komitecie SD, następnie zaś był członkiem Centralnego Sądu Partyjnego (1969–1976).

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżami Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim (1954)[2] Orderu Odrodzenia Polski, a także Medalami 30- i 40-lecia Polski Ludowej oraz Odznaką „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”.

Zmarł jesienią 1986. Został pochowany w Warszawie na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera 31B-tuje-3)[1]. Syn Michał od 1981 na emigracji w USA, zmarł w wieku 48 na Florydzie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Burchacki, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 37
  • Kurier Polski”, nr 197 z 10–12 października 1986, s. 2 (nekrolog).