Ryszard Dembiński (rotmistrz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Stefan Dembiński
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1924
Poznań
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 2008
Londyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medaille commemorative de la Guerre 1939-1945 ribbon.svg

Ryszard Stefan Dembiński (ur. 24 lutego 1924 w Poznaniu, zm. 29 czerwca 2008 w Londynie) – polski weteran II wojny światowej i polonijny działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn pułkownika WP Włodzimierza, brata gen. dyw. Stefana Dembińskiego. Jako piętnastolatek brał udział w kampanii wrześniowej 1939, w 1940 wywieziony do Kazachstanu, od 1941 w 8 dywizjonie rozpoznawczym 8 Dywizji Piechoty polskiej armii gen. Władysława Andersa w ZSRR, wraz z którą dostał się do Iranu, a później przez RPA, Brazylię i Kanadę dotarł do Wielkiej Brytanii. Do 1944 służył w 2 szwadronie 1 pułku rozpoznawczego I Korpusu PSZ, a do 1945 w 10 Brygadzie Kawalerii Pancernej 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Łączności w Szkocji został przydzielony jako dowódca plutonu łączności do 9 pułku Ułanów Małopolskich. Służbę zakończył w stopniu rotmistrza.

W latach 1956–2000 pracował w redakcji Przeglądu Kawalerii i Broni Pancernej, w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie od 1964 jako honorowy pracownik, w latach 1979–2003 jako prezes zarządu, a od 2004 jako honorowy prezes. Należał też do „Rady Studium Polski Podziemnej” i „Rady Dziedzictwa Archiwalnego” (przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jako honorowy członek od 1999). Był zastępcą członka przedostatniej (1987–1990) i członkiem ostatniej (1990–1993) Kapituły Orderu Odrodzenia Polski na Obczyźnie. Inicjator powołania „Fundacji Sztandarów PSZ” i „Stałej Konferencji Muzeów, Bibliotek i Archiwów Polskich na Zachodzie”.

Mąż Wandy Róży z d. Raczyńskiej, córki prezydenta Edwarda Raczyńskiego.

8 sierpnia został pochowany z honorami wojskowymi w dawnej rodzinnej posiadłości hrabiów Raczyńskich w Rogalinie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]