Ryszard Faron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Faron
Ilustracja
Ryszard Faron (2007)
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1952
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 sierpnia 2017
Brodnica
Zawód aktor

Ryszard Faron (ur. 18 kwietnia 1952 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 2017 w Brodnicy[1][2]) – polski aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu w 1971, podobnie jak aktorzy Marian Czerski, Aleksander Maciejewski i Kazimierz Wysota[3], a w 1980 warszawską PWST. W latach 1978–1983 był aktorem Teatru Powszechnego w Warszawie, a w sezonie 1991/1992 i w latach 2008–2010 aktorem Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze. W Teatrze Powszechnym zagrał m.in. rolę Billinga w dramacie Wróg ludu (1882) Henrika Ibsena w reżyserii Kazimierza Kutza (premiera 7 kwietnia 1979) i rolę Spiskowca II w Spiskowcach Josepha Conrada (premiera 11 stycznia 1980, reż. Zygmunt Hübner). Tę drugą rolę powtórzył również w telewizyjnej adaptacji spektaklu, który został w 1999 nominowany przez Akademię Teatru Telewizji do tzw. Złotej Setki Teatru Telewizji. W Lubuskim Teatrze wcielił się m.in. w rolę Raki w Żonie pana ministra (premiera 16 października 1991, reż. Hanka Bielicka). Okazjonalnie zajmował się również reżyserią teatralną – wyreżyserował Powrót Smoka, czyli baśń o takich, że szkoda gadać w Centrum Sztuki – Teatrze Dramatycznym w Legnicy (premiera 30 maja 1993).

Najbardziej pamiętany jest z filmowej roli „studenta” pomagającego wbrew swojej woli milicji, w Przepraszam, czy tu biją? Marka Piwowskiego. W filmie tym zagrał będąc na drugim roku studiów aktorskich. To kreowany przez niego bohater, podczas przesłuchania przez kpt. Mildego (Jerzy Kulej), wypowiada słowa będące tytułem filmu.

Przez wiele lat występował w szkołach z monodramami i spektaklami, których tematy poruszają problemy społeczne dotykające młodzież[4]. Były to m.in. monodram Kto następny do tego piekła? o alkoholizmie (premiera w 1993 r.[5]) oraz spektakl Ja zabiłem, na motywach Zbrodni i kary, mówiący o przemocy na przestrzeni dziejów (wystawiany wspólnie ze Stanisławem Biczysko i Jolantą Wołłejko). Był członkiem Związku Artystów Scen Polskich i Związku Zawodowego Aktorów Polskich.

Był lektorem wydanej w 2006 audioksiążki Dom cichej śmierci Tadeusza Kosteckiego. Użyczył głosu w grze komputerowej Gothic 3.

Mieszkał w Zielonej Górze.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]