Ryszard Rapacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Rapacki.jpg

Ryszard Rapacki (ur. 17 lutego 1949 w Warszawie) – polski ekonomista, wykładowca akademicki związany z warszawską SGH. Główne obszary zainteresowań badawczych obejmują makroekonomię, ekonomię transformacji systemowej, teorię wzrostu gospodarczego i ekonomię instytucjonalną.

Współtwórca, wykładowca i koordynator (od 1990 r.) bloku Ekonomia i Finanse publiczne w Krajowej Szkole Administracji Publicznej. Od 2000 r. – Adjunct Professor w Carlson School of Management na University of Minnesota, a od 2006 r. – członek międzynarodowego zespołu wykładowców oraz Senior Fellow w Zentrum für Europäische Integrationsforschung (ZEI) na uniwersytecie w Bonn.

Wykształcenie i kariera akademicka[edytuj | edytuj kod]

Absolwent wydziału Handlu Zagranicznego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (SGPiS, od 1991 r. – Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, SGH) w 1972 r. Stopień doktora nauk ekonomicznych otrzymał w 1976 r. w SGPiS. W 1986 r. Rada Wydziału Handlu Zagranicznego SGPiS nadała mu stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk ekonomicznych za rozprawę pt. Wymiana licencyjna Wschód-Zachód. Przyczynek do teorii. W 1991 r. uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego w SGH. W 1996 r. Prezydent RP przyznał mu tytuł naukowy profesora, a od 1998 r. został awansowany na stanowisko profesora zwyczajnego w SGH. Od 1987 r. do chwili obecnej piastuje funkcję kierownika Katedry Ekonomii II w Kolegium Gospodarki Światowej SGH.

Pracę naukową w SGH łączył ze stażami naukowymi i dydaktycznymi za granicą oraz misjami doradczymi na rzecz organizacji międzynarodowych. Był m.in. stypendystą Fullbrighta (1991-92, Michigan State University) i profesorem wizytującym na uniwersytetach: Minnesota (1994 i 1995), Calgary (1998) oraz Meksyk (1975). W latach 1985–2003 był ekspertem i konsultantem OECD oraz agend systemu ONZ (UNIDO, UNDP, Sekretariat ONZ) i odbył kilkanaście misji doradczych w Afryce, Azji, Europie i na Karaibach.

Prowadzi wykłady, seminaria i warsztaty z makroekonomii, ekonomii menedżerskiej, ekonomii sektora publicznego, ekonomii transformacji, ekonomii europejskiej i ekonomii instytucjonalnej. W przeszłości prowadził również zajęcia m.in. z oceny projektów inwestycyjnych i ekonomii międzynarodowego transferu technologii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]