Ryszard Sługocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ryszard Sługocki (ur. 17 czerwca 1928 w Warszawie) – polski dziennikarz, podróżnik, dyplomata, wykładowca akademicki, współzałożyciel Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie, pisarz, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Ryszard Sługocki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Warszawie. Jego matką była Helena z domu Hodder, primadonna Opery Warszawskiej, Katowickiej i Poznańskiej w latach 1924–1930, ojcem – Marian Sługocki, profesor, artysta rzeźbiarz, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920, odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. Herb rodzinny Ślepowron o udokumentowanej genealogii, sięgającej początku XVII wieku. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego w Słupsku. Absolwent Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie. Dyplom uzyskał na Wydziale Handlu Zagranicznego na Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Studia w zakresie kultury i języka francuskiego odbył na Uniwersytecie Poitiers we Francji. Stopień naukowy doktora (nauki polityczne), uzyskał w Trinity College and University Dover, Delaware (USA).

Działalność zawodowa i publiczna[edytuj | edytuj kod]

W okresie II wojny światowej był robotnikiem w szybie naftowym na Podkarpaciu, partyzantem, członkiem Armii Krajowej. Po wojnie instruktorem pilotażu szybowcowego w Aeroklubie Gdańskim. Potem kolejno: reporterem Kuriera Szczecińskiego, kierownikiem działu krajowego Agencji Publicystyczno-Informacyjnej (API) w Warszawie, publicystą, korespondentem zagranicznym "Expressu Wieczornego", radcą prasowym Delegacji Polskiej w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie, p.o. naczelnika Wydziału Afrykańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, I sekretarzem ds. prasy Ambasady w Algierii, ambasadorem w Damaszku (Syria). Pełnił funkcję redaktora wydawnictw naukowych w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych a także był zastępcą redaktora naczelnego Audycji Polskiego Radia dla Zagranicy. Był pracownikiem przedsiębiorstwa „Dromex” w Libii oraz rzecznikiem prasowym i dyrektorem ds. public relations kilku firm prywatnych. Był współzałożycielem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie. Zajmował stanowisko profesora tej uczelni oraz prorektora ds. organizacyjnych i współpracy z zagranicą.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • W pogoni za Imogeną (2007)
  • Na przekór i na bakier (2008)
  • Żelazna obroża (2011)
  • Od Wisły do rzeki Perłowej (2012)

Inne publikacje[edytuj | edytuj kod]

Reportaże i artykuły prasowe, korespondencje zagraniczne, opracowania politologiczne m.in. w kwartalniku Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, Sprawy Międzynarodowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Sługocki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2016-04-10]
  • Kazimierz Nycz, Rzeczpospolita Iwonicka – wspomnienia z tamtych dni, Krośnieńska Oficyna Wydawnicza 2006
  • Andrzej Kwilecki, Silva Rerum – ludzie, instytucje, wydarzenia, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2007
  • Krzysztof Kaczmarski, Marian Krzysztof Piński, Czesław Nowak, Krosno i powiat krośnieński w latach 1944-56 Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, Rzeszów 2009
  • Jerzy Zieliński, Krosno - trudne lata 1930-1960, Krosno 2010