Rzeczyca (gmina Rzeczyca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rzeczyca
Herb
Herb Rzeczycy
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat tomaszowski
Gmina Rzeczyca
Liczba ludności (2011) 1531
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-220
Tablice rejestracyjne ETM
SIMC 0551527[1]
Położenie na mapie gminy Rzeczyca
Mapa lokalizacyjna gminy Rzeczyca
Rzeczyca
Rzeczyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rzeczyca
Rzeczyca
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Rzeczyca
Rzeczyca
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Rzeczyca
Rzeczyca
51,5833°N 20,2833°E/51,583330 20,283330
Strona internetowa miejscowości

Rzeczycawieś (dawniej miasto) w Polsce położona na pograniczu Równiny Piotrkowskiej i Doliny Białobrzeskiej, w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rzeczyca.

Miejscowość jest siedzibą gminy Rzeczyca.

Rzeczyca uzyskała lokację miejską przed 1775 rokiem, zdegradowana przed 1793 rokiem[2]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

Ze wsią związanych jest kilku znanych ludzi. Mieszkał tu Jędrzej Kitowicz, znany XVIII-wieczny kronikarz, który zasłynął swoimi „Pamiętnikami”. Inną znaną postacią związaną z Rzeczycą jest pisarka Narcyza Żmichowska, która przebywając w Rzeczycy w latach 1842-1845 napisała swoje największe dzieło „Poganka”, a także prowadziła nielegalną szkołę wiejską. Z Rzeczycą związana jest również rodzina znanych aktorów – Cezarego i Radosława Pazury.

W 1857 roku majątek Rzeczyca nabył Wincenty Szweycer[3]. Po jego śmierci (1872) majątek przejął jego młodszy syn Michał Teofil Adam Szweycer (1843-1919)[4], a następnie wnuk Michał Szweycer (1885–1959), właściciel majątku Rzeczyca, Lubocz i Bartoszówka. Majątek Rzeczyca należał do rodziny Szweycerów aż do 1945, kiedy uległ konfiskacie.[5]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[6] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół parafialny pw. św. Katarzyny, 1890-91, nr rej.: A/24 z 15.11.2005
  • cmentarz kościelny, jw.
  • park dworski, nr rej.: 796 z 27.12.1967
  • karczma, nr rej.: 797 z 27.12.1967

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. TERYT
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 68-69.
  3. Krzysztof Tomasz Witczak: Szweycer (Szwejcer), Wincenty Korneli Feliks. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 49. WarszawaKraków: Polska Akademia Nauk i Polska Akademia UmiejętnościInstytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2014, s. 489.
  4. Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny, cz. 4, Warszawa 1998, s. 141–143.
  5. Anna Gronczewska, Znane rody województwa łódzkiego: Szweycerowie, właściciele Rzeczycy i ziem łaskich, „Magazyn Rodzinny” z 14 XI 2009 r., dodatek do pisma „Polska Dziennik Łódzki” 2009 nr 267 (22.358), s. 2.
  6. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].