Sławin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. wielkopolskim. Zobacz też: Sławin – dzielnica Lublina..
Sławin
wieś
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat ostrowski
Gmina Sieroszewice
Liczba ludności (2006) 270
Strefa numeracyjna 62
Kod pocztowy 63-406
Tablice rejestracyjne POS
SIMC 0208410
Położenie na mapie gminy Sieroszewice
Mapa lokalizacyjna gminy Sieroszewice
Sławin
Sławin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sławin
Sławin
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Sławin
Sławin
Położenie na mapie powiatu ostrowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ostrowskiego
Sławin
Sławin
Ziemia51°38′46,6″N 18°04′00,8″E/51,646278 18,066889

Sławinwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice, przy drodze wojewódzkiej KaliszWieruszów i drodze lokalnej OłobokPsary.

Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiego.

W latach 1975–1998 do województwa kaliskiego, a w latach 1887-1975 i od 1999 do powiatu ostrowskiego.

Położenie i granice[edytuj | edytuj kod]

Sławin znajduje się 10 km od Kalisza, 12 km od Grabowa i 17 km od Ostrowa. Wiś jest otaczona trzema rzekami, które w sposób naturalny wyznaczają jej granice: Prosna, Ołobok i Barycz (Gnilna).

Sławin sąsiaduje z następującymi miejscowościami:

Wieś liczy obecnie 270 mieszkańców.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • przy rozwidleniu rzeczki Ołobok, gdzie wpada do Prosny - miejsce zwyczajowo nazywane "Sławin-Młyn", znajduje się tam stary młyn wodny.
  • przy drodze Wieruszów-Kalisz - ciekawa murowana kapliczka, w której znajduje się rzeźba ludowa Świętego Walentego, którą wykonał Paweł Bryliński (ludowy rzeźbiarz mieszkający w niedalekim Masanowie).
  • przy drodze w kierunku Ołoboku - na odcinku ok. 1,5 km jest aleja starych wierzb (przypominająca drogę XIX-wiecznej ziemiańskiej wsi).
  • przy drodze do Sławina Starego, znajduje się XVIII w. dworek szlachecki (z licznymi przybudówkami z różnych okresów) wraz z częścią zachowanych budynków inwentarskich.
  • przy drodze gminnej Psary-Ołobok - znajduje się słup przydrożny z 1850 roku (jedna z pierwszych rzeźb wykonana przez wspomnianego już rzeźbiarza ludowego Pawła Brylińskiego z roku 1855: rzeźba Chrystusa Frasobliwego i Św. Benona.
  • Miejscowość znajduje się w Obszarze chronionego krajobrazu Dolina Prosny i Kotlina Grabowska, (najwyżej położony punkt znajduje się przy na trasie Sławin-Psary na wysokości 143,9 m n.p.m.– jeden z najwyższych punktów w gminie Sieroszewice).

Historia[edytuj | edytuj kod]

W pierwszych latach naszej ery tereny wioski Sławin były już zamieszkane, co potwierdzają odkopane w południowej części wsi nad rzeką Ołobok (przy wydobywaniu żwiru) piece do wypalania garnków i wytopu rudy żelaza (dymiarki). Prace wykopaliskowe prowadzili tutaj w 1983/84 łódzcy archeolodzy.

Rok Miejscowość/Gmina kultura kier.badań

1983 Sławin/Sieroszewice Pomorska/Przeworska G.Teske
1984 Sławin/Sieroszewice Przeworska G. Teske

Odkryta osada pochodziła z wczesnego okresu rzymskiego, przy pracach wykopaliskowych okazało się że jest silnie zniszczona i zniekształcona. Odkryto tu kilka palenisk, piec do wypalania ceramiki oraz ślady produkcji żelaźniczej w postaci kloców żużla z dymarek i dwa kęsy żelazne. Znaleziska te świadczą o tym że pobliskie tereny ( jak cały region okołokaliski ) były znaczącym ośrodkiem masowej produkcji żelaza a ich produkty były głównym składnikiem wymiany handlowej. Miało to proste wytłumaczenie z tej prostej przyczyny że Sławin leżał przy jednej z odnóg Szlaku Bursztynowego który łączył Morze Bałtyckie z Cesarstwem Rzymskim.

Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1336 roku i związana jest Wawrzynem ze Sławina herbu Zaremba

Następni właściciele to:

  • XVI wiek - własność Szyszkowskich, Sokołowskich, Andrzeja i Wojciecha Orzelskich
  • 1579 - własność Floriana Szyszkowskiego (także właściciel Zamościa)
  • do 1596 - własność P.Sokołowskiego
  • od 1596 po zapisie biskupa St. Karnkowskiego do Jezuitów z Kalisza,- sprowadzeni do Kalisza w 1581-82. Nowo powstałe w XVI wieku Kolegium jezuitów w Kaliszu otrzymało drogą zapisu na wieczność od arcybiskupa Stanisława Karnkowskiego w 1596 r. dwie wsie Sławin i Zamoście – obie osady w parafii Gostyczyna przy ujściu rzeczki Ołobok do Prosny. Poprzednio wymienione wsie należały do szlachty.
  • 1610 Mikołaj Orzelski
  • 1618 własność Anny z Sulisławskich Orzelskiej wdowy po Mikołaju Orzelskim wdowy po nim ok.,1615 roku a potem żony Jana Wawrowskiego. Ich syn Krzysztof Wawrowski ojciec min. Barbary Wawrowskiej żony Sebastiana Obrębskiego wdowy po nim w 1657 roku a następnie żony Tomasza Wojsławskiego. Synem Sebastiana i Barbary z Wawrowskich Obrębskich był Jakub Obrębski właściciel min. Sławna, Zamościa i Ostrowa.
  • 1620 przywłaszczyli sobie grunt od strony Rososzycy Łukasz i Mikołaj Orzelski
  • 1638 Łukasz Orzelski dziedzic Sławna i Michał Orzelski
  • 1685 dobra braci Orzelskich Andrzej i Barbara z d. Pęcherzewska i Stanisław i Anna z d. Lisiecka i Jan Orzelski synowie Mikołaja Orzelskiego
  • 1687 Sławin i Zamoście w rękach Jakuba Obrębskiego syna Sebastiana Obrębskiego i Barbary Wawrowskiej wnuczki Anny z Sulisławskich Mikołajowej Orzelskiej a potem Janowej Wawrowskiej.
  • około 1720 Maciej z Radomicka Radomicki wojewoda Poznański – Sławin w jego posiadaniu(+1737)
  • 1728 dzierżawca Michał Chotkowski
  • 1737 po ww. obejmuje wojewoda mścisławski Jerzy Sapieha
  • od ww. odkupuje za 30.00 zł polskich w 1748 r. starosta wschowskie Ignacy z Iwanowic Kożmiński1(+1757) (herbu Poraj),
  • żona ww. Marianna (?) hrabina na Lachowicach i Sapieżynie Koźmińska z Sapiehów,
  • 1753 Andrzej Kurczewski
  • od 1753 Franciszka Włostowska z Kurczewskich,
  • do 1765 wieś własnością Antoniego Brodzkiego (Brodzicki),
  • 1768-1782 Jan Szczepkowski ,
  • 1781 Katarzyna Kornati,
  • 1782 wdowa po ww. Katarzyna z Kurnatowskich Szczepkowska właścicielka Sławina Zamoście
  • po śmierci ww. jego żona Katarzyna wzmiankowana jeszcze 1789,
  • od 1797 do końca lat 30. XIX wieku majątek w rękach Tekli i Mikołaja Szczepkowskich,
  • 1840 własność syna ww. Mikołaja Szczepkowskiego i Ludwiki zd. Wiewiórkowska
  • 1855 własność po spadkobiercach Mikołaja – Józef Szczepkowski
  • 1878-1886 sukcesorzy po ww.
  • 1886 własność Heleny Brodowskiej
  • 1896-1900 Szczepkowski
  • Po roku 1900 majątek sławiński przeszedł w ręce Banku Pruskiego i został rozprzedany parcelami.

W 1905 roku urodził się w Sławinie bł. Józef Kut Obecnie wioska liczy 275 mieszkańców.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]