Sławomir Żurawlow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Żurawlow
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1946
Siedlce, Polska
Przebieg służby
Lata służby 1965-1991
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne RP
Jednostki Górnośląska Brygada WOP
Centrum Szkolenia WOP
Stanowiska dowódca strażnicy WOP
pomocnik kierownika referatu zwiadu WOP
oficer kierunkowy
zastępca komendanta kursów
starszy instruktor
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrna Odznaka „Za zasługi w obronie granic PRL” Brązowa Odznaka „Za zasługi w obronie granic PRL”

Sławomir Żurawlow (ur. 6 kwietnia 1946 w Siedlcach) – polski wojskowy, podpułkownik ludowego Wojska Polskiego, I sekretarz PZPR Górnośląskiej Brygady WOP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Biografię Sławomira Żurawlowa podano za: Sławomir Żurawlow: Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza 1965-1991. s. 1–58.

Urodził się 6 kwietnia 1946 roku w Siedlcach. Tam też ukończył szkołę podstawową nr 8 i liceum ogólnokształcące im. Bolesława Prusa. Po ukończeniu szkoły średniej, 22 października 1965 roku został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej na Kursie Podchorążych Rezerwy (KPR) przy Oficerskiej Szkole WOP (OS WOP) w Kętrzynie, który ukończył 30 września 1966 roku. 1 października 1966 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole WOP w Kętrzynie na kierunku zwiadu, którą ukończył 6 września 1968 roku i uzyskał stopień podporucznika. Przez cały okres nauki w OS WOP należał do kręgu instruktorów ZHP. Ponadto 12 listopada 1968 roku został członkiem PZPR. Po zakończeniu nauki, 7 września 1968 roku został skierowany jako żołnierz zawodowy do pełnienia służby w Górnośląskiej Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza (GB WOP) w Gliwicach i od 16 października 1968 roku do Placówki WOP Jaworzynka, gdzie pełnił służbę na stanowisku pomocnika, zastępcy i od 16 października 1972 roku dowódcy placówki[a], do 30 września 1973 roku. Od 1 października 1973 roku do 3 września 1976 roku wykonywał obowiązki pomocnika kierownika Referatu Zwiadu WOP w Wodzisławiu Śląskim. Od 4 września 1976 roku do 30 czerwca 1979 roku studiował w Akademii Spraw Wewnętrznych na Wydziale Polityczno-Prawnym i 20 czerwca 1979 roku uzyskał tytuł magistra prawa. Po ukończonych studiach od 1 lipca 1979 roku do 30 czerwca 1981 roku pełnił służbę na stanowisku oficera kierunkowego w Wydziale Zwiadu GB WOP w Gliwicach. Po kampanii wyborczej w 1981 roku został wybrany I sekretarzem PZPR GB WOP i od 1 lipca 1981 roku rozpoczął służbę w Wydziale Politycznym GB WOP, którą pełnił do 1 stycznia 1984 roku. W grudniu 1981 roku (w czasie trwania w Polsce stanu wojennego) wyszedł z samodzielną inicjatywą powołania w Gliwicach, Obywatelskiego Komitetu Ocalenia Narodowego[b]. W grudniu 1983 roku przestał być I sekretarzem i ponownie powierzono mu obowiązki w Wydziale Politycznym GB WOP. W grudniu 1984 roku został skierowany na półroczną praktykę do Zarządu Politycznego WOP w Warszawie. W czasie praktyki podjął studia podyplomowe w Studium Wiedzy o Związku Radzieckim i Stosunkach Polsko-Radzieckich przy Polskiej Akademii Nauk (1984-1985)[1]. Po powrocie do Gliwic, nadal pełnił służbę w Wydziale Politycznym i w lipcu 1985 roku został skierowany na Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów Politycznych (WKDO) w Łodzi z którego został odwołany[c] i o od 1 stycznia 1986 roku do 1 kwietnia 1987 roku pełnił obowiązki w kwatermistrzostwie GB WOP. Następnie 13 stycznia 1987 roku podjął służbę w Centrum Szkolenia WOP w Kętrzynie na stanowisku zastępcy komendanta kursów, którą pełnił do 2 kwietnia 1989 roku, kiedy to dostał przeniesienie do GB WOP w Gliwicach i 3 kwietnia 1989 roku objął obowiązki starszego instruktora w Wydziale Wychowawczym. We wrześniu 1990 roku rozpoczął studia w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Katowicach, które ukończył 14 czerwca 1991 roku uzyskując kwalifikacje pedagogiczne. W sierpniu 1990 roku złożył prośbę do dowódcy WOP o zwolnienie i od tego czasu, to jest 18 września 1991 roku przebywał w dyspozycji dowódcy, kiedy to został zwolniony do rezerwy[2].

Jest członkiem Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego (ZBŻZiORWP). Pełni funkcję zastępcy prezesa w Zarządzie ZŻWP Województwa Śląskiego i Prezesa Koła ZŻWP nr 6 w Gliwicach[d]. Przez wiele lat był członkiem komisji rozjemczej przy ogródkach Polskiego Związku Działkowców „Ptasi Raj”. Kilkakrotnie był powoływany w skład komisji wyborczych lub mężów zaufania w wyborach do Sejmu i samorządów.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Awanse Sławomira Żurawlowa podano za: Sławomir Żurawlow: Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza 1965-1991. s. 19,26,29,32,40.

Publikacje Sławomira Żurawlowa[edytuj | edytuj kod]

Publikacje Sławomira Żurawlowa podano za: Sławomir Żurawlow: Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922-2008. s. 89.

  • Krótki Zarys historii Straży Granicznej, Gliwice 1990 rok
  • Krótki Zarys historii Korpusu Ochrony Pogranicza, Gliwice 1990 rok
  • Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922-2008, Gminny Ośrodek Kultury w Istebnej, Gliwice 2011 rok
  • Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza,Gliwice 2004 i 2010 rok
  • Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza 1965-1991,Gliwice 2011 rok
  • Garnizon Wojska Polskiego w Gliwicach Rys historyczny 1945-2014, Gliwice, 2014 rok.

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne Sławomira Żurawlowa podano za: Sławomir Żurawlow: Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922-2008. s. 7-8,45.

Żonaty z Danutą Żurawlow, nazwisko rodowe Pleszak, ur. 15 marca 1948 roku w Cuckach (do czasu przejścia na emeryturę funkcjonariusz Izby Celnej w Cieszynie i Katowicach), z którą związek małżeński zawarł 6 września 1969 roku. Ma córkę Dorotę i dwóch synów Krzysztofa i Piotra.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia Sławomira Żurawlowa podano za: Sławomir Żurawlow: Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza 1965-1991. s. 43-44.

Wiele innych medali i odznaczeń resortowych.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz Dowódcy GB WOP nr 033 z dnia 19 października 1972 roku → Żurawlow 2011a ↓, s. 58
  2. 27 stycznia 1982 roku odbyło się pierwsze posiedzenie Komitetu Miejskiego PRON w którym uczestniczył. Do października 1984 roku wchodził w skład Prezydium OKON, a następnie Rady Miejskiej PRON. Był uczestnikiem I Kongresu PRON → Żurawlow 2011a ↓, s. 35-36.
  3. Na wniosek miejskich władz PZPR w Gliwicach, za skrytykowanie działań tego Ruchu, na plenarnym posiedzeniu Rady Miejskiej PRON w dniu 12 września 1985 roku.
  4. Stan na 2019 rok.
  5. Zarządzenie Personalne nr 6560 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 października 1972 roku
  6. Rozkaz Personalny nr 03877 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 października 1976 roku
  7. Rozkaz Personalny nr 04641 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 października 1981 roku
  8. Rozkaz Personalny nr 02427 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 września 1988 roku
  9. Decyzja nr 1645/Kadr Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 października 2008 roku
  10. Decyzja nr 723/Kadr Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2002 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Żurawlow: Moja Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza 1965-1991. Gliwice: 2011, s. 1-58.
  • Sławomir Żurawlow: Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922-2008. Gliwice: Gminny Ośrodek Kultury w Istebnej, 2011, s. 1-92.
  • Stefan Gacek: Górnośląska Brygada WOP. Rys historyczny 1945-1991. Gliwice: Wydawnictwo Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego, 2005.