Sławomir Piwowar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Piwowar
ilustracja
Data urodzenia 15 kwietnia 1953
Pochodzenie Polska
Data śmierci 17 marca 2015
Instrumenty gitara elektryczna, gitara klasyczna, instrumenty klawiszowe
Gatunki jazz-rock, rock progresywny, pop
Zawód muzyk
Zespoły
Paradox, Niemen Aerolit, SBB, Obywatel G.C.

Sławomir Piwowar (ur. 15 kwietnia 1953[1], zm. 17 marca 2015) – polski gitarzysta i klawiszowiec jazzowy i rockowy, kompozytor, aranżer[2], muzyk sesyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z muzykalnej rodziny. Jego dziadek grał na mandolinie. W wieku sześciu lat brał lekcje gry na fortepianie, a w wieku lat czternastu jego fascynacją stał się zespół The Beatles. Pod koniec lat 60. prowadził własne trio gitarowe, z którym dostał się do finału warszawskiej imprezy Piękny Brzeg 1969. Karierę muzyczną rozpoczynał jako gitarzysta klasyczny. W latach 70. związany był z zespołem jazzowym Paradox, gdzie pod okiem Andrzeja Brzeskiego doskonalił swój warsztat (wykonana przez niego praca zaowocowała wieloma sukcesami zagranicznymi grupy, m.in. zwycięstwem na festiwalu jazzowym w San Sebastian w Hiszpanii) i Bemibek. Był również gitarzystą zespołu towarzyszącego Czesławowi Niemenowi Aerolit z którym nagrał album Niemen Aerolit wydany w 1975 roku nakładem wydawnictwa fonograficznego Polskie Nagrania Muza. Brał również udział w sesji nagraniowej kolejnego krążka artysty Idée fixe, wydanego w 1978 roku również nakładem Polskich Nagrań[3]. W latach 1979-1980, 2006 i 2014 był gitarzystą formacji SBB z którą nagrał album Memento z banalnym tryptykiem wydany nakładem Polskich Nagrań w 1981 roku. Na krążku znalazła się jego kompozycja, zatytułowana Trójkąt radości. W latach 80. współpracował jako klawiszowiec z Grzegorzem Ciechowskim (występującym wówczas jako Obywatel G.C.) z którym w 1989 roku zrealizował muzykę do filmu Stan strachu, a w późniejszym okresie z działającym w Norwegii zespołem Spitfire[2], z Robertem Cichowiczem[2], Kasią Kowalską, Eweliną Flintą oraz Urszulą. Przyczyna śmierci muzyka na chwilę obecną jest nieznana. Piwowar miał w planach nagranie solowej płyty autorskiej i utworzenie zespołu z gościnnym udziałem Adama Bałdycha. W programie miały się znaleźć kompozycje gitarzysty (nie zostały nigdzie zapisane) i Komedowa kołysanka z obrazu Rosemary’s Baby w aranżacji na gitarę klasyczną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://img.discogs.com/menyvnfEjofCKr0RoFlKlizp9fI=/fit-in/600x596/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-11192482-1511598528-4459.jpeg.jpg
  2. a b c Lucyna Zych. Śladami Paradoxu. „Jazzi Magazine”. 50 (1), s. 15, 2005. Warszawa: Polonia Records – Stanisław Sobóla. ISSN 1505-0300. 
  3. Czesław Niemen – Idée Fixe (pol.). discogs.com. [dostęp 2016-04-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]