Sławomir Rawicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Rusiecki-Rawicz
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia 1 września 1915
Pińsk, obecnie Białoruś
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 2004
Nottingham, Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa

Sławomir Rusiecki-Rawicz (ur. 1 września 1915 w Pińsku, zm. 5 kwietnia 2004 w Nottingham) – plutonowy Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii[1].

Długi marsz[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Rawicz w książce Długi marsz[2] opisał historię ucieczki w 1941 roku z gułagu na Syberii i przedostania się wraz z towarzyszami 6000-kilometrowym marszem przez pustynię Gobi, Chiny i Mongolię do Indii, a później Iranu.

Fałszerstwo Rawicza[edytuj | edytuj kod]

W 2006 r. BBC opublikowało raport bazujący na danych posiadanych przez Rosję, które także zawierały najprawdopodobniej napisane przez Rawicza dokumenty, stwierdzające że Rawicz został wypuszczony z gułagu w roku 1942 r. w ramach amnestii dla Polaków w Związku Radzieckim i następnie przetransportowany przez Morze Kaspijskie do Iranu, w związku z czym jego ucieczka nie mogła się odbyć[3].

Fałszerstwo Rawicza wyszło na jaw, gdy okazało się, że Rawicz nie mógł uciec z obozu, gdyż według sowieckich archiwów wojskowych został ewakuowany wraz z armią Andersa do Persji. Na niekorzyść Rawicza świadczy również wiele innych rozbieżności pomiędzy jego aktami a treścią książki[4].

Fałszerstwo Glińskiego[edytuj | edytuj kod]

Pięć lat po śmierci Rawicza, Witold Gliński potwierdził autentyczność zaistnienia marszu, jednak oskarżył przy tym Rawicza o przywłaszczenie jego własnej historii. W 2009 r. Gliński ujawnił prawdę, gdyż chciał, aby nie została zapomniana[5].

Z kolei relacja Glińskiego jest kwestionowana przez zesłańca do specposiołku Kriesty, Leszka Glinieckiego[6].

Amerykańska autorka Linda Willis odnotowała relację Glińskiego, który opowiedział jej, że po przybyciu do Indii odbył długą podróż pociągiem (otwarte lory z ławkami) do małego portu nad brzegiem Morza Kaspijskiego, skąd przetransportowano jego i wielu innych statkami do Persji[7]. Świadczy to o zupełnej nieznajomości geografii regionu (w tamtych czasach brzegi Morza Kaspijskiego były w posiadaniu tylko dwóch państw: ZSRR i Iranu) i o tym, że Gliński (podobnie jak i Rawicz) dotarł z wojskiem polskim pociągiem do Krasnowodska, skąd został przetransportowany statkiem do Pahlavi, czyli że on również nie uciekł do Indii[potrzebny przypis].

Długi marsz w kulturze[edytuj | edytuj kod]

W roku 2010 australijski reżyser Peter Weir zrealizował (w koprodukcji ze stroną polską) film pt. Niepokonani (z Jimem Sturgessem, Colinem Farrellem i Edem Harrisem).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rusiecki-Rawicz Sławomir. Fundacja Historyczna Lotnictwa Polskiego. [dostęp 2020-09-08]..
  2. oryg. The Long Walk, 1955, ​ISBN 1-55821-684-7​, wydanie w Polsce – 2001; książka napisana przez „ghost-writera”, Ronalda Downinga, na podstawie konwersacji z Rawiczem, i wydana pod nazwiskiem Rawicza.
  3. Hugh Levinson – Walking the talk? BBC News, International version. October 30, 2006.
  4. Wielka ucieczka, jeszcze większa mistyfikacja – Polish Express.
  5. Rozwiązana zagadka ucieczki polskiego zesłańca z Syberii (PAP, 17.05.2009).
  6. Leszek Gliniecki: Prawda o Długim Marszu
  7. Linda Willis: Looking for Mr. Smith, s. 162.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]