Słoneccy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
herb Korab

Słoneccy – polski ród szlachecki pieczętujący się herbem Korab, który wziął swoje nazwisko od Słończyc w powiecie wrzesińskim (obecnie słupeckim), znany od końca XIV wieku[1].

Jego przedstawiciele zbyli swoje udziały w rodzinnym gnieździe, które około 1795 roku należało już do Łukomskich z Paruszewa, a później do Bieńkowskich[2], i przenieśli się do województwa ruskiego, gdzie doszli do dużego znaczenia, pełniąc liczne urzędy ziemskie oraz biorąc aktywny udział w życiu politycznym.

Kasper Niesiecki znał tylko wielkopolskich przedstawicieli tego rodu: Tomasza Słoneckiego 1621; N. Słonecką zamężną za Tomaszem Koczorowskim; Jędrzeja (Andrzeja) Słoneckiego żonatego z Jadwigą Walknowską, z którą miał dwóch synów: Mikołaja i Jana; a także Marcina Słoneckiego 1704[3].

Pod koniec XVIII wieku w zaborze austriackim wylegitymowało się siedmiu członków rodu Słoneckich, należących do trzech linii (północna związana z rz.-kat. parafiami: Firlejów, Tłuste i Uście Zielone; południowa związana z rz.-kat. parafiami: Horodenka, Kołomyja i Nadwórna; zachodnia związana z rz.-kat. parafiami: Kałusz, Rożniatów i Strachocina), które ze względu na pełne rozwarstwienie majątkowe można zaliczać zarówno do warstwy ziemiaństwa jak też do kategorii szlachty cząstkowej[4].

Członkowie rodu[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. F. Sulimierski /red./ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (tom X - opracowany przez Bronisława Chlebowskiego) Warszawa 1889, s. 813.
  2. Tamże.
  3. J.N. Bobrowicz Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych (tom VIII), Lipsk 1841, s. 408.
  4. A. Biliński "Słoneccy herbu Korab" (w:) Verbum Nobile Nr 20 z 2016, str. 270-291