Słownictwo neutralne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Słownictwo neutralne, leksyka neutralnawarstwa słów pozbawionych wyraźnego nacechowania stylistycznego. Tworzą ją wyrazy, których nie da się przyporządkować konkretnemu wariantowi stylistycznemu języka. Zaliczają się do nich: nazwy osób i rzeczy pozbawione odcieni stylistycznych (stół, książka, dziecko), niektóre czasowniki (prać, nieść, widzieć), liczebniki (osiem, dziewięć) i przysłówki (wieczorem, zawsze)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, s. 296, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).