SMS Csepel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS „Csepel”
Klasa niszczyciel
Typ Tátra
Historia
Stocznia Danubius-Werft, Porto Ré
Położenie stępki 9 stycznia 1912
Wodowanie 30 grudnia 1912
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa SMS „Csepel”
Wejście do służby 29 grudnia 1913
Wycofanie ze służby 1918
 Regia Marina
Nazwa „Muggia”
Wejście do służby 1923
Wycofanie ze służby 22 marca 1929
Los okrętu zatopiony przez tajfun
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 850 t
pełna: 1000 t
Długość pełna: 83,5 m
Szerokość 7,8 m
Zanurzenie 3 m
Napęd
6 kotłów parowych
2 turbiny parowe AEG-Curtis
20 640 shp
Prędkość 32,6 węzła
Uzbrojenie
2 x armata okrętowa 100 mm L/50
6 x armata okrętowa 66 mm L/45
4 x wyrzutnia torped kal. 450 mm
Załoga 105

SMS Csepel - austro-węgierski niszczyciel z początku XX wieku. Trzecia jednostka typu Tátra.

„Csepel” wyposażony był w cztery kotły parowe opalane ropą i dwa opalane węglem. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi AEG-Curtis. Okręt uzbrojony był w dwie pojedyncze armaty kalibru 100 mm L/50 (po jednej na dziobie i rufie), sześć pojedynczych armat 66 mm L/45 (po trzy na każdej burcie), oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm.

„Csepel” brał udział w II bitwie w Cieśninie Otranto. W jej pierwszej fazie, nad ranem, 15 maja 1917 roku „Csepel” wraz z bliźniaczymi SMS „Balaton” zaatakował konwój składający się ze statków SS „Carroccio”, SS „Verita”, SS „Bersagliere” oraz eskortującego ich kontrtorpedowca „Borea”. Podczas gdy „Balaton” atakował parowce, „Csepel” związał walką włoski niszczyciel. W rezultacie starcia „Csepel” nie odniósł żadnych szkód, a kilkakrotnie trafiony włoski okręt zatonął o 5:20. W trakcie późniejszego starcia z grupą okrętów Regia Marina, składającą się z niszczycieli „Giovanni Acerbi”, „Simone Schiaffino”, „Rosolino Pilo”, „Antonio Mosto” i lidera „Aquila”, „Csepel” trafił jednym pociskiem w komin lidera „Aquila” (zginęło siedmiu włoskich marynarzy)[1].

Okręt przetrwał I wojnę światową i po jej zakończeniu został przekazany Włochom; wcielony do Regia Marina pod nazwą Muggia. 22 marca 1929 roku okręt został zatopiony w pobliżu Xiamen przez tajfun.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Gajzler: II bitwa w Cieśninie Otranto (pol.). militarium.net. [dostęp 12 maja 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.