SMS Dukla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS „Dukla”
Ilustracja
Okręt w służbie francuskiej jako „Matelot Leblanc”
Klasa niszczyciel
Typ Tátra
Historia
Stocznia Danubius Werft, Porto Ré
Wodowanie 28 lipca 1917
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa SMS „Dukla”
Wejście do służby 7 listopada 1917[1]
Wycofanie ze służby 1918
 Marine nationale
Nazwa „Matelot Leblanc”
Wejście do służby 1920
Wycofanie ze służby 1936
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 880 t
pełna: 1045 t
Długość pełna: 85,4 m
Szerokość 7,8 m
Zanurzenie 2,4 m
Napęd
6 kotłów parowych
2 turbiny parowe AEG-Curtis
22 360 shp
Prędkość 32,6 węzła
Uzbrojenie
2 x armata okrętowa 100 mm L/50
6 x armata okrętowa 66 mm L/45
1 x ciężki karabin maszynowy 8 mm
4 x wyrzutnia torped kal. 450 mm
Załoga 114

SMS Dukla - austro-węgierski niszczyciel z początku XX wieku. Dziewiąta jednostka typu Tátra, trzecia z drugiej serii okrętów tego typu. „Dukla” przetrwała I wojnę światową i w 1920 roku została przekazana Francji. Niszczyciel został wcielony do Marine nationale pod nazwą Matelot Leblanc. Skreślony z listy floty w 1936 roku.

„Dukla” wyposażona była w sześć kotłów parowych opalanych ropą, dwa z nich mogły być również opalane węglem. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi AEG-Curtis. Okręt uzbrojony był w dwie pojedyncze armaty kalibru 100 mm L/50 (po jednej na dziobie i rufie), sześć pojedynczych armat 66 mm L/45 (po trzy na każdej burcie), ciężki karabin maszynowy Schwarzlose kalibru 8 mm oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Dwie armaty 66 mm ustawione były na podstawach przeciwlotniczych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.