SMS Réka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS „Réka”
Ilustracja
„Wildfang” – okręt bliźniaczy SMS „Réka”
Klasa niszczyciel
Typ Huszár
Historia
Stocznia Danubius Werft, Fiume
Położenie stępki 13 sierpnia 1908
Wodowanie 28 kwietnia 1909
 K.u.K. Kriegsmarine
Wejście do służby 31 grudnia 1909
Wycofanie ze służby 1918
Los okrętu złomowany 1920
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 389,4 t
pełna: 414 t
Długość na linii wodnej: 67,1 m
pełna: 68,4 m
Szerokość 6,3 m
Zanurzenie 1,9 m
Napęd
4 kotły parowe Yarrow
maszyny parowe VTE
2 śruby napędowe
6 000 ihp
Prędkość 28,4 węzła
Uzbrojenie
1 x armata okrętowa 66 mm L/45
7 x armata okrętowa 47 mm L/44 (do 1912-13)
5 x armata okrętowa 66 mm L/30 (od 1912-13)
2 x wyrzutnia torped kal. 450 mm
Załoga 65-70

SMS Réka - austro-węgierski niszczyciel z początku XX wieku. Dziesiąta jednostka typu Huszár. Okręt wyposażony w cztery opalane węglem kotły parowe typu Yarrow.

„Réka” wziął udział w I bitwie w Cieśninie Otranto. 22 grudnia 1916 roku o godzinie 21:30 razem z SMS „Scharfschütze”, „Dinara” i „Velebit” zaatakowała trawlery blokujące sieciami cieśninę Otranto. Austro-węgierskim niszczycielom udało się zmusić je do porzucenia sieci. Jak się później okazało, ocaliły w ten sposób zaplątany w nich okręt podwodny U-38[1].

Niszczyciel „Réka” przetrwał I wojnę światową i po jej zakończeniu został przekazany Francji. Złomowany w 1920 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Gajzler: I bitwa w Cieśninie Otranto (pol.). militarium.net. [dostęp 13 maja 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.