SMS Uzsok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS „Uzsok”
Ilustracja
„Dukla” – okręt bliźniaczy SMS „Uzsok”
Klasa niszczyciel
Typ Tátra
Historia
Stocznia Danubius Werft, Porto Ré
Wodowanie 26 września 1917
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa SMS „Uzsok”
Wejście do służby 26 września 1917
Wycofanie ze służby 1918
 Regia Marina
Nazwa „Monfalcone”
Wejście do służby 1920
Wycofanie ze służby 1939
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 880 t
pełna: 1045 t
Długość pełna: 85,4 m
Szerokość 7,8 m
Zanurzenie 2,4 m
Napęd
6 kotłów parowych
2 turbiny parowe AEG-Curtis
22 360 shp
Prędkość 32,6 węzła
Uzbrojenie
2 x armata okrętowa 100 mm L/50
6 x armata okrętowa 66 mm L/45
1 x ciężki karabin maszynowy 8 mm
4 x wyrzutnia torped kal. 450 mm
Załoga 114

SMS Uzsokaustro-węgierski niszczyciel z początku XX wieku. Dziesiąta jednostka typu Tátra, czwarta z drugiej serii okrętów tego typu. „Uzsok” przetrwał I wojnę światową i w 1920 roku został przekazany Włochom; wcielony do Regia Marina pod nazwą Monfalcone. Skreślony z listy floty w 1939 roku.

„Uzsok” wyposażony był w sześć kotłów parowych opalanych ropą, dwa z nich mogły być również opalane węglem. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi AEG-Curtis. Okręt uzbrojony był w dwie pojedyncze armaty kalibru 100 mm L/50 (po jednej na dziobie i rufie), sześć pojedynczych armat 66 mm L/45 (po trzy na każdej burcie), ciężki karabin maszynowy Schwarzlose kalibru 8 mm oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Dwie armaty 66 mm ustawione były na podstawach przeciwlotniczych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.