SM U-74

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SM U-74
ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ UE I
Projekt Werk 30
Historia
Stocznia Kaiserliche Werft Danzig, Gdańsk
Początek budowy 6 stycznia 1915
Wodowanie 10 sierpnia 1915
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 24 listopada 1915
Los okrętu wszedł na minę w okolicy Dunbar (Szkocja) 17 maja 1916
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

755 ton
832 ton
Długość 56,8 metra
Szerokość 5,9 m
Zanurzenie testowe 50 m
Napęd
2 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne Benz (2 × 450 KM), 2 silniki/generatory elektryczne SSW (2 x 330 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

10,6 węzła
7,9 węzła
Zasięg powierzchnia: 5480 Mm / 7 węzłów
zanurzenie: 83 Mm / 4 węzłów
Uzbrojenie
2 zewnętrzne wyrzutnie torpedowe 500 mm (rufowa i dziobowa, zapas 4 torpedy), działo pokładowe 88 mm (w 1917 roku zamienione na działo 105mm[1]), 2 aparaty minowe (34 miny kotwiczne)
Załoga 32

SM U-74niemiecki jednokadłubowy podwodny stawiacz min, czwarty okręt typu UE I, zbudowany w stoczni Kaiserliche Werft Danzig w Gdańsku w roku 1915[2]. Zwodowany 10 sierpnia 1915 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 24 listopada 1915 roku. W czasie swojej służby, SM U-74[a] zatopił 1 statek o pojemności 2802 BRT[3].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Okręt SM U-74 był czwartym z dziesięciu okrętów typu UE I, który był następcą typu U-66. Był jednokadłubowym okrętem przeznaczonym do działań oceanicznych, o długości 56,8 metra, wyporności w zanurzeniu 755 ton, zasięgu 5480 Mm[4] przy prędkości 7 węzłów na powierzchni oraz 83 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu[5]. Załoga składała się z 32 osób: 28 marynarzy i 4 oficerów[6]. Okręt był wyposażony początkowo w działo pokładowe o kalibrze 88 mm, które zostało w 1917 roku wymienione na działo o kalibrze 105 mm[1]. Wewnątrz kadłuba sztywnego okręt przewoził 34 kotwiczne miny morskie[4], stawiane z dwóch rufowych aparatów minowych o średnicy 100 cm. Każdy z nich mieścił po 3 miny. Po ich otwarciu, masa wody (w sumie 6 ton) musiała być kompensowana zalewaniem dziobowych zbiorników balastowych. Wygospodarowanie miejsca dla min oznaczało również przesunięcie przedziału silnikowego w kierunku dziobu[7]. Uzbrojenie torpedowe to dwie wyrzutnie (dziobowa i rufowa) kalibru 500 mm typu zewnętrznego, z zapasem 4 torped.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym i jedynym dowódcą okrętu został 24 listopada 1915 roku mianowany Erwin Weisbach[b][8]. Pod jego dowództwem SM U-74 zatopił 1 statek[3]. 20 kwietnia 1916 roku brytyjski parowiec „Sabbia” (2802 BRT) 7 mil na południowy wschód od wyspy May wszedł na minę postawioną przez SM U-74. Zbudowany w 1908 w Clyde SB. & Eng. Co roku parowiec płynął z ładunkiem węgla z Burntisland, Fife do Londynu[9][10].

17 maja 1916 roku 7 mil na południowy wschód od Dunbar w Szkocji w wypadku podczas stawiania min SM U-74 zatonął. Śmierć poniosła cała załoga.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. SM – Seiner Majestät.
  2. Erwin Weisbach (29 września 1883 r. – 17 maja 1916 r.) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-74, SM U-23 i SM UC-3. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym. Zginął z całą załogą.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gardiner 1985 ↓, s. 178.
  2. WWI U-boats U 74 (ang.). W: The U-boats of World War One 1914-1918 [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-22].
  3. a b Ships hit by U 74 (ang.). W: WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-22].
  4. a b Fontenoy 2007 ↓, s. 102.
  5. Type UE 1 UE ocean minelayers class (ang.). u-boat.net. [dostęp 2015-12-20].
  6. Moller i Brack 2004 ↓, s. 32.
  7. Jak Mallmann Showell: The U-boat century. s. 58.
  8. Kapitänleutnant Erwin Weisbach (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-22].
  9. Sabbia (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-22].
  10. SS Sabbia [+1916] (ang.). W: Wreck Site [on-line]. www.wrecksite.eu. [dostęp 2016-01-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 178. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-85367-623-3.