SM U-79

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SM U-79
Ilustracja
U-79 w Cherbourg-Octeville po zakończeniu wojny, około 1920 roku, okręt widoczny na trzecim planie
Klasa okręt podwodny
Typ UE I
Projekt Werk 61
Historia
Stocznia Vulcan, Hamburg
Początek budowy 9 marca 1915
Wodowanie 9 kwietnia 1916
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 25 maja 1916
Los okrętu poddany Francji 21 listopada 1918
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

755 ton
832 ton
Długość 56,8 metra
Szerokość 5,9 m
Zanurzenie testowe 50 m
Napęd
2 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne Benz (2 × 450 KM), 2 silniki/generatory elektryczne SSW (2 x 330 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

9,9 węzła
7,9 węzła
Zasięg powierzchnia: 7880 Mm / 7 węzłów
zanurzenie: 83 Mm / 4 węzłów
Uzbrojenie
2 zewnętrzne wyrzutnie torpedowe 500 mm (rufowa i dziobowa, zapas 4 torpedy), działo pokładowe 88 mm (w 1917 roku zamienione na działo 105 mm[1]), 2 aparaty minowe (34 miny kotwiczne)
Załoga 32

SM U-79niemiecki podwodny stawiacz min, dziewiąty okręt typu UE I, zbudowany w stoczni Vulcan w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 9 kwietnia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 25 maja 1916 roku[2]. W czasie swojej służby SM[a] U-79 zatopił 22 statki o łącznej pojemności 34 479 BRT, uszkodził dwa statki o pojemności 7474 BRT), zajął jeden jako pryz 1125 BRT) oraz zatopił jeden okręt (14 300 ton)[3].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

U-79 był dziewiątym z dziesięciu okrętów typu UE I, będącego następcą typu U-66. Był jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań oceanicznych, o długości 56,8 metra, wyporności w zanurzeniu 755 ton i o zasięgu 7880 Mm[4] przy prędkości 7 węzłów na powierzchni oraz 83 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu[5]. Załoga składała się z 32 osób: 28 marynarzy i 4 oficerów[6]. Okręt był wyposażony początkowo w działo pokładowe o kalibrze 88 mm, które zostało w 1917 roku wymienione na działo o kalibrze 105 mm[1]. Wewnątrz kadłuba sztywnego okręt przewoził 34 kotwiczne miny morskie[4], stawiane z dwóch rufowych aparatów minowych o średnicy 100 cm. Każdy z nich mieścił po trzy miny. Po ich otwarciu, masa wody (w sumie 6 ton) musiała być kompensowana zalewaniem dziobowych zbiorników balastowych. Wygospodarowanie miejsca dla min oznaczało również przesunięcie przedziału silnikowego w kierunku dziobu[7]. Uzbrojenie torpedowe to dwie wyrzutnie (dziobowa i rufowa) kalibru 500 mm, typu zewnętrznego, z zapasem 4 torped.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym dowódcą okrętu został 9 października 1915 roku mianowany Heinrich Jeß[b][8]. 30 lipca 1916 roku jednostka została przydzielona do I Flotylli. Pierwszym zatopionym przez U-79 statkiem był brytyjski parowiec „Counsellor” (4958 BRT). Statek wszedł na minę 5 mil od Galley Head w pobliżu Rosscarbery w hrabstwie Cork w Irlandii[9]. Heinrich Jeß dowodził okrętem do 20 lutego 1917 roku. Został zastąpiony przez kapitana Otto Rohrbecka[c][10], który dowodził okrętem do 26 października 1917 roku. W tym okresie U-79 zatopił 10 statków o łącznej pojemności 12 276 BRT, uszkodził dwa statki o pojemności 7474 BRT) oraz zatopił jeden okręt (14 300 ton)[3]. Tą największą jednostką zatopioną przez U-79 był brytyjski krążownik pancerny HMS „Drake”. Zbudowany w 1903 roku w Pembroke Dock okręt miał wyporność 14 300 ton[11][12]. 27 października 1917 roku na stanowisko dowódcy okrętu został mianowany kapitan Otto Dröscher[d][13]. 24 listopada został zastąpiony przez porucznika Karla Thoureta[14]. 15 stycznia 1918 roku U-79 pod dowództwem Thoureta zatopił holenderski parowiec „Westpolder” (749 BRT)[15]. Był to ostatni zatopiony przez U-79 statek.

21 listopada 1918 roku dowodzony wówczas przez kapitana Kurta Slevogta okręt został poddany marynarce francuskiej.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. SM – Seiner Majestät - [okręt] Jego Mości.
  2. Heinrich Jeß (2 maja 1884 r. – 1 września 1962 r.) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-79, SM U-14, SM U-96 i SM U-90. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym i orderem Hohenzollernów.
  3. Otto Rohrbeck (8 grudnia 1892 r. – ?) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-79. Wcześniej dowodził SM U-28. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym. W 1918 roku został odznaczony Orderem Ernestyńskim.
  4. Otto Dröscher (4 marca 1884 r. – ?) w czasie I wojny światowej dowódca SM U-78, SM U-14, SM U-79, SM U-71 i SM U-117. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Żelaznym i orderem Hohenzollernów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. s. 178.
  2. WWI U-boats U 79 (ang.). W: The U-boats of World War One 1914-1918 [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  3. a b Ships hit by U 79 (ang.). W: WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  4. a b Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact... s. 102.
  5. Type UE 1 UE ocean minelayers class (ang.). u-boat.net. [dostęp 2015-12-20].
  6. Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. s. 32.
  7. Showell Jak Mallmann: The U-boat century. s. 58.
  8. Kapitänleutnant Heinrich Jeß (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  9. Counsellor (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  10. Kapitänleutnant Otto Rohrbeck (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  11. HMS Drake (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  12. HMS Drake, Rathlin Island (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. Wessex archaeology online, 2007-10-19. [dostęp 2016-02-07].
  13. Kapitänleutnant Otto Dröscher (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-01-27].
  14. Oberleutnant zur See der Reserve Karl Thouret (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].
  15. Westpolder (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2016-02-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 178. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-85367-623-3.
  • Jak Mallmann Showell: The U-boat century. Londyn: Chatham Publishing, 2006, s. 57-59. ISBN 978-1-86176-241-2.