Sabina Cantacuzino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sabina Cantacuzino
z d. Brătianu
Ilustracja
Sabina Brătianu z rodzeństwem, 1873
Data i miejsce urodzenia 1863
Ștefănești
Data i miejsce śmierci 23 sierpnia 1944
Bukareszt
Narodowość rumuńska
Dziedzina sztuki poezja, dramat

Sabina Cantacuzino, z domu Brătianu (ur. 1863 w Ștefănești, zm. 23 sierpnia 1944 w Bukareszcie) – rumuńska poetka, prozaik, eseistka, dramaturg i krytyk literacki.

Rodzina Brătianu, 1885

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sabina urodziła się w rodzinnej posiadłości Florica w Ștefănești, w okręgu Ardżesz[1]. Była córką Iona Brătianu, polityka, jednej z głównych postaci rumuńskiej sceny politycznej w XIX wieku oraz Pii Brătianu[2]. Miała siedmioro rodzeństwa, wśród których było wielu polityków, naukowców i artystów: Ion (1864-1927, premier), Dinu (1866-1950), Vintilă (1867-1930, premier), Maria (1868-1945, matka poety Iona Pillat), Tatiana (1870-1940, żona polityka Ilie Niculescu-Dorobanţu) i Pia (1872-1946, żona polityka Alexandru Alimanesteanu)[3].

Początkowo pobierała naukę w domu a później w Colegiul Național Sfântul Sava w Bukareszcie, gdzie uczęszczała na zajęcia ze znanymi profesorami m.in.: Spiru Haretem i Davidem Emmanuelem[4].

W 1885 roku poślubiła doktora Constantina Cantacuzino. Pasjonowała się muzyką, teatrem i sztukami plastycznymi, była kolekcjonerką rumuńskiego malarstwa i sztuki ludowej. Sabina aktywnie wspierała instytucje kultury, przyczyniła się do powstania Muzeum Sztuki Toma Stelian (Muzeului de artă „Toma Stelian“ ) i stowarzyszenia kulturalnego Universităţii Libere pod patronatem królowej Elżbiety, gdzie organizowano konferencje i koncerty[4].

Rezydencja Florica, Ștefănești, okręg Ardżesz

Zorganizowała dom dziecka na podstawie systemu Montessori, podczas pierwszej wojny światowej prowadziła szpital nr. 108 w Bukareszcie, była prezesem Stowarzyszenia na rzecz Zapobiegania Gruźlicy (Asociaţiei pentru Profilaxia Tuberculozei). W 1914 z inicjatywy jej i członków rodziny utworzono szpital dla chorych na gruźlicę. W czasie niemieckiej okupacji wojskowej w latach 1916-1918 pozostała w Bukareszcie. W 1917 roku była internowana przez dziewięć miesięcy w klasztorze Monaster Pasărea[4].

Swoje wspomnienia, które zaczęła pisać w 1921 roku, sto lat po narodzinach ojca Iona Brătianu, pojawiły się w wydawnictwie Universul w Bukareszcie w 1933 roku (Tom I) i 1937 roku (Tom II)[5]. Zmarła w Bukareszcie w dniu 23 sierpnia 1944 roku na raku przełyku. Swoje mieszkanie pozostawiła w testamencie jako siedzibę domu dla doktorantów, nad którą pieczę sprawuje fundacja akademicka[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Din viaţa familiei Ion C. Brătianu, tom I, 1933
  • Din viaţa familiei Ion C. Brătianu, tom II, 1937

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brătianu Cultural Centre (ang.). Centrul de Cultura "Brătianu". [dostęp 2019-03-28].
  2. Cantacuzino 2013 ↓, s. 47.
  3. Cantacuzino 2013 ↓, s. 55-58.
  4. a b c d Sabina Cantacuzino (rum.). Grupul Humanitas. [dostęp 2019-03-30].
  5. Din viaţa familiei Ion C. Brătianu (rum.). Goodreads. [dostęp 2019-03-30].