Sakubitryl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sakubitryl
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C24H29NO5
Masa molowa 363,49 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 149709-62-6
PubChem 9811834
DrugBank DB09292
Klasyfikacja medyczna
ATC C07DX04
Stosowanie w ciąży kategoria D[2]

Sakubitryl (łac. sacubitrilum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową w połączeniu z walsartanem. Jest to prolek, którego aktywny metabolit ma działanie hamujące enzym neprylizynę, pierwszy lek z nowej grupy antagonistów receptorów angiotensyny II i inhibitorów neprylizyny (ARNI).

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Sakubitryl jest inhibitorem neprylizyny, przez co powoduje zwiększenie dostępności przedsionkowego peptydu natriuretycznego (ANP) oraz mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP)[4]. Efektem klinicznym jest zwiększenie diurezy, zwiększenie wydalania sodu z moczem, rozkurczenie naczyń oraz hamowanie niekorzystnego remodelingu mięśnia sercowego[4][5].

Sakubitryl/walsartan[edytuj | edytuj kod]

Sakubitryl jako lek prosty nie jest dostępny na rynku farmaceutycznym[6]. Połączenie sakubitryl/walsartan (LCZ696) jest pierwszym preparatem z grupy antagonistów receptorów angiotensyny II i inhibitorów neprylizyny (ARNI)[4][5][7]. Połączenie sakubitryl/walsartan jest krystalicznym kompleksem inhibitora neprylizyny sakubitrylu i antagonisty receptora angiotensyny II walsartanu[7]. Po wchłonięciu kompleks ulega rozpadowi na aktywny lek walsartan i prolek sakubitryl, który z kolei ulega enzymatycznemu przekształceniu[7], przez karboksyloesterazy 1b i 1c[3], na aktywny metabolit LBQ657[3][7].

Metabolizm sakubitrylu do aktywnego biologicznie metabolitu[4]

  Połączenie sakubitryl/walsartan zostało wybrane ze względu na istotną redukcję ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, ponieważ hamuje tylko jeden enzym odpowiedzialny za rozpad bradykinin[7]. Poprzednio badany lek z tej grupy omapatrilat, który nie został dopuszczony na rynek farmaceutyczny, hamował oprócz neprylizyny, również konwertazę angiotensyny i zwiększał w sposób istotny to ryzyko[8][9].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • leczeniu objawowej, przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową w połączeniu z walsartanem[3]
  • zmniejszenie ryzyka zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych oraz z powodu zaostrzenia przewlekłej niewydolności serca u pacjentów z przewlekłą niewydolnością krążenia (NYHA II–IV) ze zmniejszoną frakcją wyrzutową w połączeniu z walsartanem[2]

W 2016 roku sakubitryl był dopuszczony do obrotu w Polsce w połączeniu z walsartanem[10]. Stwierdzono, że ten preparat działa korzystnie w niewydolności zastawki dwudzielnej[11].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Sakubitryl, w połączeniu z walsartanem, może powodować następujące działania niepożądane, stwierdzone u ponad 5% pacjentów biorących udział w badaniu klinicznym[3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej AHU 377 SC-492600 (ang.). Santa Cruz Biotechnology. [dostęp 2016-05-05].
  2. a b Entresto Full Prescribing Information (ang.). Agencja Żywności i Leków. [dostęp 2016-05-05].
  3. a b c d e f g h i Charakterystyka Produktu Leczniczego Entresto. Europejska Agencja Leków. [dostęp 2016-05-05].
  4. a b c d publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Sebastian Sobczak, Małgorzata Lelonek. LCZ696 przełomem w leczeniu przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. „Folia Cardiologica”. 6 (10), s. 403–409, 2015. DOI: 10.5603/FC.2015.0077. 
  5. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Małgorzata Lelonek. Niewydolność serca i powtarzające się hospitalizacje. „Folia Cardiologica”. 11 (1), s. 37–46, 2016. DOI: 10.5603/FC.2016.0005. 
  6. Daniel A. Hussar, Marina Abdelsayed. Sacubitril/valsartan, ivabradine hydrochloride, alirocumab, and evolocumab. „Journal of the American Pharmacists Association”. 6 (55). s. 674. 
  7. a b c d e publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać O. Vardeny, R. Miller, S.D. Solomon. Combined neprilysin and renin-angiotensin system inhibition for the treatment of heart failure.. „JACC Heart Fail”. 2 (6), s. 663–670, grudzień 2014. DOI: 10.1016/j.jchf.2014.09.001. PMID: 25306450. 
  8. Thomas G. Pickering: The Rise and Fall of Omapatrilat (ang.). Medscape, 2002. [dostęp 2016-05-05].
  9. A. Zanchi, M. Maillard, M. Burnier. Recent clinical trials with omapatrilat: new developments. „Curr Hypertens Rep”. 5 (4), s. 346–352, sierpień 2003. DOI: 10.1007/s11906-003-0045-6. PMID: 12844471. 
  10. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 6 kwietnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2016-04-06. [dostęp 2016-05-05].
  11. Duk-Hyun Kang i inni, Angiotensin Receptor Neprilysin Inhibitor for Functional Mitral Regurgitation: The PRIME Study, „Circulation”, 5 grudnia 2018.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.