Salomea Zielińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salomea Zielińska
Data urodzenia 9 maja 1921
Data śmierci 13 listopada 2009
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Zawód, zajęcie pielęgniarka
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Salomea Zielińska (ur. 9 maja 1921, zm. 13 listopada 2009) – polska pielęgniarka.

Miejsce pochówku Salomei Zielińskiej

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 9 maja 1921[1]. Była córką Marii[1]. Podczas II wojny światowej przeniosła się z Trembowli do Sanoka w marcu 1942 za radą udającej się tam siostry zakonnej z zamiarem pracy w opiece pielęgniarskiej. W 1942 podjęła pracę w sanockim szpitalu, początkowo jako salowa[2]. Uczestniczyła w konspiracji[3]. Po nadejściu frontu wschodniego w sierpniu 1944 udzielała pomocy pielęgniarskiej rannym w walkach o miasto[4]. Podczas walk w sierpniu 1944 wraz z kilkoma pracownicami schroniła się w piwnicy szpitala (wśród nich był lekarz dr Marian Killar)[5][6]. Po odbiciu miasta przez Niemców udzielała pomocy rannym żołnierzom radzieckim, pozostałym w szpitalu[7]. Po latach, w 1972 spotkała się z uczestnikiem tamtych wydarzeń Emilem Kardinem, który opisał jej wspomnienia w książce pt. Odsłonięte skrzydło[8].

Po wojnie dokształcała się w szkole pielęgniarskiej w Przemyślu. Kontynuowała pracę w sanockim szpitalu jako pielęgniarka[1], asystując m.in. przy operacjach prowadzonych przez dr. Jana Zigmunda. Została pielęgniarką oddziałową utworzonego przez Edwarda Hańskiego na przełomie 1953/1954 specjalistycznego oddziału pediatrycznego w szpitalu w Sanoku, istniejącym później w nowej siedzibie szpitala w Sanoku.

Zmarła 13 listopada 2009. Jej prochy zostały pochowane w kolumbarium na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 598 (poz. 200).
  2. Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 234.
  3. Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 291.
  4. Witold Szymczyk. Powrót lejtnantów. „Nowiny”, s. 7, Nr 37 z 17-18 lutego 1979. 
  5. Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 77. [dostęp 2016-02-03].
  6. Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 228.
  7. Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 235, 261.
  8. Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 234-235.
  9. Odznaczenia państwowe dla zasłużonych sanoczan. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, 3, Nr 22 (349) z 1-10 sierpnia 1985. 
  10. Uroczysta akademia wojewódzka pracowników służby zdrowia w Mielcu. „Nowiny”, s. 2, Nr 104 z 16 kwietnia 1972. 
  11. Nasze zdrowie. Nowoczesny pawilon szpitalny w Lesku przekazany do zagospodarowania. „Nowiny”, s. 2, Nr 80 z 7 kwietnia 1988. 
  12. Wyróżnienia dla przedstawicieli służby zdrowia. „Nowiny”, s. 1, Nr 81 z 8 kwietnia 1988. 
  13. Bogumiła Koszela. TPD-owskie książeczki mieszkaniowe dla dzieci – wyróżnienia dla działaczy. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 4 (439), s. 2, 1-10 lutego 1988. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]