Salvatore Antibo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salvatore Antibo
ilustracja
Miejsce urodzenia 7 lutego 1962
Data śmierci Altofonte
Wzrost 170 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
srebro Seul 1988 lekkoatletyka
(bieg na 10 000 m)
Mistrzostwa Europy
złoto Split 1990 Bieg na 5000 m
złoto Split 1990 Bieg na 10 000 m
brąz Stuttgart 1986 Bieg na 10 000 m

Salvatore Antibo (ur. 7 lutego 1962 w Altofonte[1]) – były włoski lekkoatleta, długodystansowiec, wicemistrz olimpijski i mistrz Europy.

W 1981 zdobył srebrny medal mistrzostw Europy juniorów w biegu na 5000 metrów[2]. Seniorską karierę rozpoczął na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach, gdzie zajął 6. miejsce w biegu na 10 000 metrów, a w biegu na 5000 metrów odpadł w przedbiegach[3]. Na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach był 13. w finale biegu na 5000 metrów[4]. Podczas igrzysk olimpijskich w 1984 w Los Angeles Antibo ukończył bieg na 10 000 metrów na 5. miejscu, ale ostatecznie został sklasyfikowany o 1 miejsce wyżej, ponieważ Fin Martii Vainio został zdyskwalifikowany z powodu dopingu. W biegu na 5000 metrów Antibo odpadł w półfinale[1].

Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie Antibo zdobył brązowy medal na 10 000 metrów, za swymi rodakami Stefano Mei i Alberto Covą. W biegu na 5000 metrów zajął 10. miejsce[5]. Nieudane były dla niego mistrzostwa świata w 1987 w Rzymie. Nie wystartował w eliminacjach biegu na 5000 metrów, a na 10 000 metrów zajął 16. miejsce[6]. Zajął 2. miejsce w biegu na 10 000 metrów w Pucharze Europy w 1987[7]. Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu zdobył srebrny medal w biegu na 10 000 metrów, przegrywając z Ibrahimem Butajjibem z Maroka. Na 5000 metrów odpadł w półfinale[1]. Zwyciężył w biegu na 10 000 metrów w Pucharze Świata w 1989 w Barcelonie[8]. W 1989 i 1991 zwyciężył w biegach na 5000 metrów podczas finału „A” Pucharu Europy[7].

Bardzo udane były dla Antibo mistrzostwa Europy w 1990 w Splicie[9]. Wywalczył na nich tytuły mistrzowskie zarówno na 5000 metrów, jak i na 10 000 metrów. Natomiast na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio zajął ostatnie, 20. miejsce w finale biegu na 10 000 metrów[10]. Na swych ostatnich igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zajął 4. miejsce na 10 000 metrów i 16. miejsce na 5000 metrów[1]. Na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie Antibo był 12. na 10 000 metrów[11]. Po tych zawodach zakończył międzynarodową karierę lekkoatletyczną.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Salvatore Antibo, olympedia.org [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  2. European Junior Championships 1981, wjah.co.uk [dostęp 2016-03-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31] (ang.).
  3. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, 562 i 563 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  4. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 124 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  5. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 570 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  6. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 124–125, 130 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  7. a b European Cup A Final and Superleague (Men), GBRAthletics [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  8. IAAF World Cup in Athletics, GBRAthletics [dostęp 2010-06-28] (ang.).
  9. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 578–579 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  10. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 130 [dostęp 2020-08-06] (ang.).
  11. IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook, World Athletics, s. 131 [dostęp 2020-08-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]