Salvatore Pappalardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kardynała. Zobacz też: Salvatore Pappalardo – arcybiskup Syrakuz.
Salvatore Pappalardo
Kardynał prezbiter
Herb Salvatore Pappalardo Semper inhaerere mandatis
Strzec zawsze przykazań
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 23 września 1918
Villafranca Sicula
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 2006
Palermo
arcybiskup metropolita Palermo
Okres sprawowania 1970 - 1996
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 12 kwietnia 1941
Nominacja biskupia 7 grudnia 1965
Sakra biskupia 16 stycznia 1966
Kreacja kardynalska 5 marca 1973
Paweł VI
Kościół tytularny S. Maria d'Itria al Tritone
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 stycznia 1966
Konsekrator Amleto Giovanni Cicognani
Współkonsekratorzy Guido Luigi Bentivoglio
Antonio Samorè

Salvatore Pappalardo (ur. 23 września 1918 w Villafranca Sicula, diecezja Agrigento, zm. 10 grudnia 2006 w Palermo) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Palermo, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na kilku katolickich uczelniach w Rzymie - Papieskim Seminarium Rzymskim, Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, Papieskiej Akademii Duchownej, Papieskim Athenaeum Laterańskim. 12 kwietnia 1941 przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie. W latach 1947-1965 pracował w watykańskim Sekretariacie Stanu, prowadził także działalność duszpasterską w Rzymie; wykładał na Papieskiej Akademii Duchownej i w Papieskim Athenaeum Laterańskim. Otrzymał tytuły tajnego szambelana papieskiego (1951) oraz prałata domowego (1961).

7 grudnia 1965 mianowany arcybiskupem tytularnym Mileto oraz pronuncjuszem w Indonezji; przyjął sakrę biskupią 16 stycznia 1966 w Rzymie z rąk kardynała Amleto Cicognaniego (sekretarza stanu). Zakończył misję dyplomatyczną w 1969 i został powołany na stanowisko prezydenta Papieskiej Akademii Duchownej.

17 października 1970 mianowany arcybiskupem Palermo (Sycylia); 5 marca 1973 wyniesiony do godności kardynalskiej, otrzymał tytuł prezbitera S. Maria d'Itria al Tritone. W 1978 dwukrotnie uczestniczył w konklawe. Po osiągnięciu wieku emerytalnego zrezygnował z rządów archidiecezją Palermo w kwietniu 1996.

Był specjalnym wysłannikiem papieża Jana Pawła II na Międzynarodowy Kongres Maryjny na Malcie (1983) oraz na Narodowy Kongres Eucharystyczny w Reggio Calabria (Włochy, 1988).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]