Sandra Kalniete

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sandra Kalniete
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1952
Togur
Komisarz UE ds. rolnictwa i rozwoju wsi[1]
Okres od 2004
do 2004
Poprzednik Franz Fischler
Następca Mariann Fischer Boel

Sandra Kalniete (ur. 22 grudnia 1952 w Togurze) – łotewska polityk, pisarka, dyplomata, w 2004 komisarz europejski, deputowana do Parlamentu Europejskiego VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się na Syberii, gdzie jej rodzice zostali deportowani przez radzieckie władze. Na Łotwę przyjechała w 1957[2]. W 1981 została absolwentką Łotewskiej Akademii Kultury w Rydze. W działalność publiczną zaangażowała się jeszcze w czasach ZSRR, obejmując w 1988 stanowisko wiceprzewodniczącej Łotewskiego Frontu Ludowego, głównej łotewskiej organizacji niepodległościowej.

Po odzyskaniu suwerenności przez Łotwę podjęła pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełniła funkcję ambasadora przy ONZ (1993–1997), w Paryżu (1997–2000) oraz przy UNESCO (2000–2002). W 2002 stanęła na czele łotewskiego resortu spraw zagranicznych w rządzie Einarsa Repšego. Po przystąpieniu Łotwy do UE w maju 2004 przeszła do Komisji Europejskiej, gdzie pracowała tylko siedem miesięcy. W 2006 została wybrana do Saeimy z ramienia konserwatywno-liberalnej partii Nowa Era. W 2007 była kandydatką tego ugrupowania na urząd na prezydenta Łotwy, jednak przed głosowaniem w parlamencie wycofała się, wspierając ostatecznie przegranego postkomunistę Aivarsa Endziņša.

W 2008 opuściła Nową Erę, stając na czele centroprawicowego Związku Obywatelskiego (skupiającego głównie działaczy JL i TB/LNNK). Ugrupowanie to weszło w 2009 w skład koalicji rządowej Valdisa Dombrovskisa. W tym samym roku wygrało wybory europejskie, uzyskując dwa mandaty, z których jeden przypadł Sandrze Kalniete[3]. W 2014 i 2019[4] z powodzeniem ubiegała się o europarlamentarną reelekcję z ramienia Jedności.

Opublikowała kilka pozycji książkowych: Latviešu tekstilmāksla (1989), Es lauzu, tu lauzi, mēs lauzām. Viņi lūza (2000) i Ar balles kurpēm Sibīrijas sniegos (2001, wyd. pol. W butach do tańca przez syberyjskie śniegi, 2015). Ostatnia z nich, poświęcona historii jej rodziny i czasom zesłania, stała się bestsellerem, przetłumaczonym na kilka języków[5]. W 2006 francuska aktorka i reżyser Dominique Blanc nakręciła film Sandra Kalniete. Dāma no Latvijas (Sandra Kalniete. Dama z Łotwy). Dokument, wielokrotnie wyświetlany w telewizji francuskiej, a w czerwcu 2011 również w Telewizji Łotewskiej, pokazuje losy Sandry Kalniete na tle historii Łotwy XX wieku[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urząd ten sprawowała wspólnie z Franzem Fischlerem, komisarzem UE ds. rolnictwa i rozwoju wsi od 1995.
  2. Schengen is sweet for Latvian born a Soviet prisoner. latviansonline.com, 17 grudnia 2007.
  3. Nina Kolyako: Civic Union won European Parliament elections in Latvia (ang.). baltic-course.com, 8 czerwca 2009.
  4. Eiropas Parlamenta vēlēšanas 2019 (łot.). epv2019.cvk.lv.
  5. Kim jest Sandra Kalniete. wyborcza.pl, 14 stycznia 2004.
  6. Latvijas Televīzijā pirmizrāde franču filmai par Sandru Kalnieti (łot.). vienotiba.lv, 17 czerwca 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]