Sarmīte Ēlerte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sarmīte Ēlerte
Ilustracja
Sarmīte Ēlerte (2010)
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1957
Ryga
Redaktor naczelny „Dieny
Okres od 1992
do 2008
Poprzednik Viktors Kalniņš
Następca Anita Brauna
Minister kultury Łotwy
Okres od 3 listopada 2010
do 25 października 2011
Przynależność polityczna Jedność
Poprzednik Ints Dālderis
Następca Žaneta Jaunzeme-Grende

Sarmīte Ēlerte (ur. 8 kwietnia 1957 w Rydze) – łotewska dziennikarka i polityk, w latach 1992–2008 redaktor naczelna dziennika „Diena”, w latach 2010–2011 minister kultury Republiki Łotewskiej, była radna Rygi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po uzyskaniu matury w szkole średniej nr 45 w Rydze studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Łotwy w Rydze, które ukończyła w 1980. W latach 1983–1988 zaocznie studiowała krytykę filmową we Wszechzwiązkowym Państwowym Instytucie Kinematografii. Od 1978 do 1988 pracowała w piśmie kulturalnym „Literatūra un Māksla”, gdzie zajmowała się m.in. tematyką kina, telewizji i fotografii. W 1988 zaangażowała się w tworzenie komórki informacyjnej Łotewskiego Frontu Ludowego. Po zwycięstwie frontu w wyborach w 1990 została dyrektorem centrum informacyjnego Rady Najwyższej – funkcję pełniła do 1991. W 1990 objęła funkcję zastępcy redaktora naczelnego nowo utworzonego pisma „Diena”, zaś w dwa lata później stanęła na czele redakcji (do 2008). Kierowała strukturami Open Society Foundations (fundacji George'a Sorosa) na Łotwie (1997–2006). W 2007 została członkiem założycielem Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych, w skład której weszli m.in. Mart Laar, Martti Ahtisaari, Joschka Fischer i George Soros[1]. Stanęła także na czele organizacji Baltic to Black Sea Alliance (BBSA)[2]. Była przewodniczącą krajowej rady kultury.

W 2007 wraz z Sandrą Kalniete była inicjatorką tzw. rewolucji parasolkowej (łot. lietussargu revolūcija) skierowanej przeciwko oligarchom i ugrupowaniom rządzącym. W 2009 zaangażowała się w proces konsolidacji sił łotewskiej centroprawicy. W marcu 2010 założyła towarzystwo na rzecz reform nazwane imieniem ZigfrīdsaAnny Meierovicsa[3]. W wyborach w 2010 otwierała listę wyborczą Jedności w Semigalii, uzyskując mandat posłanki na Sejm X kadencji[4] jako przedstawicielka Związku Obywatelskiego.

3 listopada 2010 została ministrem kultury w drugim rządzie Valdisa Dombrovskisa[5]. Funkcję pełniła do 25 października 2011. Nie weszła w skład Sejmu XI kadencji[6]. Została doradcą premiera Valdisa Dombrovskisa[7].

W listopadzie 2012 uzyskała nominację Jedności na kandydatkę na urząd burmistrza Rygi w wyborach w 2013[8]. Po wyborach została radną i przewodniczącą frakcji Jedności w radzie miejskiej[9]. Mandat radnej sprawowała do wiosny 2017.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Ansisa Ēlertsa, który w czasie II wojny światowej był redaktorem naczelnym gazety „Tautas balss”, której linia programowa była tak antysowiecka, jak i antynazistowska. Jej brat Ivars Ēlerts sprawował mandat deputowanego do Rady Najwyższej Łotewskiej SRR (1990–1993). Ma syna.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczona Orderem Świętego Olafa (1998) oraz Orderem Trzech Gwiazd III klasy (1999).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sarmite Elerte steps down as editor in chief of latvian newspaper Diena (ang.). baltic-course.com, 6 czerwca 2008. [dostęp 2017-09-29].
  2. Serwis CVK – Wybory 2010 (łot.). [dostęp 2017-09-29].
  3. Ēlerte dibina «Meierovica biedrību par progresīvām pārmaiņām (łot.). tvnet.lv, 21 marca 2010. [dostęp 2017-09-29].
  4. 10.Saeima: Sarmīte Ēlerte (łot.). saeima.lv. [dostęp 2017-09-29].
  5. Kultūras ministres Sarmītes Ēlertes prioritātes, uzsākot darbu Valda Dombrovska vadītajā Ministru kabinetā (łot.). km.gov.lv, 3 listopada 2010. [dostęp 2017-09-29].
  6. „Vienotības” saraksta līderi ‒ Kristovskis, Štokenbergs un Ēlerte ‒ cieš sakāvi (łot.). nra.lv, 18 września 2011. [dostęp 2017-09-29].
  7. Dālderis, Ēlerte un Viņķelis kļuvuši par Dombrovska padomniekiem (łot.). diena.lv, 21 listopada 2011. [dostęp 2017-09-29].
  8. «Vienotības» Rīgas mēra kandidāte būs Ēlerte (łot.). tvnet.lv, 26 listopada 2012. [dostęp 2017-09-29].
  9. Ēlerte: Rīgas satiksme ir Saskaņas centra un Gods kalpot Rīgai slepenā impērija (łot.). diena.lv, 27 września 2013. [dostęp 2017-09-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]