Saturn I (człon)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Saturn I
Producent Stany Zjednoczone
Człon rakiet Saturn I, Saturn I Block 2, Saturn A-1 , Saturn C-1, Saturn C-2
Materiały napędowe ciekły tlen i nafta
Koszt jednostkowy 43,5 mln USD
Osiągi
Siła ciągu przy starcie 7582,10 (w próżni) kN
Impuls właściwy w próżni 289 s
Impuls właściwy na poz. morza 255 s
Maks. czas działania 150 s
Wymiary
Długość 24,48 m
Średnica 6,52 m
Masa pustego 45 267 kg
Masa maksymalna 432 681 kg
Silniki
Silnik 1. 8 × H-1

Saturn Iamerykański człon rakiet nośnych. Używany w rakietach nośnych Saturn.

Rysunek członu Saturn I

Napędzany ośmioma silnikami H-1. Zbudowany w oparciu o zbiornik rakiety Jupiter (oś centralna), otoczony ośmioma zbiornikami z rakiet Redstone (cztery na tlen, białe, i cztery na naftę, czarne). Cztery zewnętrzne silniki były zawieszone na montażach umożliwiających im sterowanie lotem członu.
Ze względu na znaczne wymiary przewóz członu koleją z wytwórni Michoud w Nowym Orleanie do Ośrodka Kosmicznego im. J.K. Kennedy’ego na Florydzie nie był możliwy. Dlatego S-I przewożono szosami, na specjalnych łożach, wyposażonych w koła i ciągniętych przez potężne pojazdy samochodowe[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Olgierd Wołczek: Astronautyka służy ludziom na Ziemi. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972, s. 60-61, seria: Omega.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]