Serafin (Kokotow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serafin
Grigorij Kokotow
Biskup tomski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1891
Łaptiewyje Chutory
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1938
Smoleńsk
Biskup tomski
Okres sprawowania 1935–1936
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 27 marca 1926
Diakonat 21 listopada 1921
Prezbiterat 19 marca 1922
Chirotonia biskupia 17 grudnia 1934

Serafin, imię świeckie Grigorij Kiriłłowicz Kokotow (ur. 10 stycznia 1891 w Łaptiewych Chutorach, zm. 3 kwietnia 1938 w Smoleńsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1921 ukończył trzyletnie seminarium nauczycielskie i kursy teologiczne w Piotrogrodzie. Po uzyskaniu dyplomu został wyświęcony na diakona 21 listopada 1921, zaś 19 marca 1922 – na kapłana. Podjął pracę duszpasterską w cerkwi św. Mikołaja w Rylsku. Według różnych źródeł w świątyni tej służył do 1928, lub też w 1926 przeniósł się do parafii w Łaptiewych Chutorach. 27 marca 1926 złożył wieczyste śluby mnisze przed archimandrytą Anastazym, przełożonym monasteru w Putywlu. Z polecenia metropolity kurskiego i obojańskiego Nazariusza udał się na Kaukaz, gdzie prowadził pracę misyjną. Następnie od 1928 lub 1929 do 1931 służył w Nikołajewsku nad Amurem w cerkwi Świętych Piotra i Pawła.

27 maja 1931 został aresztowany w Zagorsku, dokąd przybył na zaproszenie mniszki Marii (Siergiejewej). Zatrzymany jako niezarejestrowany mnich bez prawa pobytu w danej miejscowości, został skazany na trzy lata łagrów. Według innych źródeł w latach 1931–1933 służył w eparchii kałuskiej. Od 1933 do 1934 prowadził pracę duszpasterską w soborze Opieki Matki Bożej w Mohylewie.

17 grudnia 1934 został wyświęcony na biskupa homelskiego, nie wykonywał jednak swoich obowiązków. Od 1935 do 1936 był biskupem tomskim. 23 marca 1936 został aresztowany w Tomsku. W maju 1937 został skazany na pięć lat łagru. W czasie przesłuchań zadeklarował monarchistyczne poglądy i stwierdził, że walkę z „bezbożnikami-komunistami”, których uważa za sprawców upadku religii w ZSRR traktuje jako swój obowiązek. Od 1937 do 1938 był więziony w Smoleńsku. 25 marca 1938 miejscowa trojka NKWD skazała go na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok został wykonany 3 kwietnia tego samego roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Tichon (Szarapow)
Biskup homelski
1934 – 1935
Następca
Arystarch (Stankiewicz)