Serhij Nahorniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serhij Nahorniak
Сергій Нагорняк
Pełne imię i nazwisko Serhij Mykołajowycz Nahorniak
Data i miejsce urodzenia 5 września 1971
Winnica
Wzrost 186 cm
Pozycja pomocnik/napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Nywa Winnica
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1993 Intehrał Winnica ? (7)
1993 Worskła Połtawa 1 (0)
1993–1995 Nywa Winnica 39 (9)
1993 Polissia Żytomierz 4 (1)
1995–1996 Spartak Moskwa 12 (0)
1995–1996 Dnipro Dniepropietrowsk 20 (2)
1996–1998 Dnipro Dniepropietrowsk 24 (5)
1996 Metałurh Nowomoskowsk 1 (2)
1999 Szachtar Donieck 17 (3)
1999 Szachtar-2 Donieck 4 (0)
2000 Shenyang Haishi 26 (12)
2001–2003 Shandong Luneng 74 (18)
2004 Arsenał Kijów 14 (1)
2004 Jiangsu Shuntian 16 (3)
2005 Wołyń Łuck 15 (1)
2005–2006 Metałurh Zaporoże 29 (6)
2007–2009 Irpiń Horenicze ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1994–2002  Ukraina 14 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2014–2016 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
2019– Ukraina U-19

Serhij Mykołajowycz Nahorniak, ukr. Сергій Миколайович Нагорняк, ros. Сергей Николаевич Нагорняк, Siergiej Nikołajewicz Nagorniak (ur. 5 września 1971 w Winnicy, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika a wcześniej napastnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej klubu Nywa Winnica, w którym rozpoczął karierę piłkarską. Występował najpierw w farm klubie Intehrał Winnica. Wiosną 1993 rozegrał jeden mecz w składzie Worskły Połtawa, po czym powrócił do podstawowego składu Nywy Winnica. W listopadzie 1993 został wypożyczony do Polissia Żytomierz. Po dobrych występach został zauważony przez skautów rosyjskiego Spartaka Moskwa i na początku 1995 został zaproszony do klubu. Przez wysoką konkurencję nieczęsto wychodził na boisko, dlatego w sierpniu 1995 był wypożyczony do Dnipra Dniepropietrowsk, a w sezonie 1996/97 Dnipro wykupił transfer piłkarza.

Jesienią 1997 po meczu barażowym z reprezentacją Chorwacji jego test dopingowy dał pozytywny wynik, przez co piłkarz został zdyskwalifikowany na rok (chociaż mówiono, że wziął na siebie winę za Jurija Dmytrulina)[1]. Podtrzymywał formę w składzie Dnipra, występując tylko w nieoficjalnych meczach. W 1999 przeszedł do Szachtara Donieck, a w 2000 wyjechał do Chin, gdzie został piłkarzem klubu Shenyang Haishi, skąd w następnym sezonie przeniósł się do Shandong Luneng. Na początku 2004 wrócił do Ukrainy, gdzie bronił barw Arsenału Kijów, ale już latem powrócił do Chin, podpisując kontrakt z drużyną Jiangsu Shuntian. Po zakończeniu sezonu przeszedł do Wołyni Łuck. W 2006 zakończył swoje występy w Metałurhu Zaporoże. Potem jeszcze występował w amatorskim zespole Irpiń Horenicze.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

7 września 1994 zadebiutował w narodowej reprezentacji Ukrainy w przegranym 0:2 meczu kwalifikacyjnym do Euro-96 z Litwą. Łącznie rozegrał 14 spotkań reprezentacyjnych.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę szkoleniowca. Najpierw pomagał trenować Dnipro Dniepropetrowsk. 15 lutego 2019 został mianowany na stanowisko głównego trenera juniorskiej reprezentacji Ukrainy[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]