Sermones super „Gloria in excelsis”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sermones super „Gloria in excelsis” (Kazania na temat „Chwała na wysokościach”) – zbiór średniowiecznych kazań w języku łacińskim z końca XIV w., autorstwa Stanisława ze Skarbimierza.

Kazania zostały napisane w Pradze w 1390. Zbiór składa się z 20 kazań przeznaczonych dla kleru parafialnego, poprzedzonych wstępem od autora. Kolekcja poświęcona jest 3 tematom:

Charakterystyczną cechą zbioru kazań jest treściowe i kompozycyjne skupienie wokół hymnu Gloria in excelsis Deo, nie zaś bezpośrednie nawiązanie do Biblii, co było najczęstszą praktyką w kazaniach. Styl kazań wzorowany jest na języku Wulgaty, zawiera też elementy średniowiecznej retoryki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Michałowska: Średniowiecze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 208, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 83-01-11452-5.