Sesleria błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sesleria błotna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj sesleria
Gatunek sesleria błotna
Nazwa systematyczna
Sesleria caerulea (L.) Ard.
Animadv. Bot. Spec. Alt.: 18 (1764)[2]
Synonimy

Sesleria uliginosa Opiz Oekon.-techn. Fl. Böhm. 1: 492. 1836[2]

Sesleria błotna (Sesleria caerulea (L.) Ard.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje w Europie[3]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim i objętym ochroną. Rośnie w Niecce Nidziańskiej[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Źdźbło do 50 cm wysokości.
Liście 
Płaskie, sine, owoszczone, szerokości 2–4 mm. Górny liść łodygowy do 1,5 cm długości.
Kwiaty 
Zebrane w 3–5-kwiatowe kłoski, te z kolei zebrane w gęstą, kulistawą lub jajowatą wiechę. Plewka dolna na szczycie 3-ząbkowa. Ząbek środkowy zakończony ostką długości około 1 mm[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na mokrych łąkach. Kwitnie w maju i czerwcu. Gatunek wyróżniający zespołu Seslerio-Scorzoneretum purpureae[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[7][8] w grupie gatunków narażonych na wymarcie (kategoria zagrożenia VU). Od 2014 roku objęta w Polsce ochroną częściową[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  2. a b Sesleria uliginosa - name overview (ang.). W: World Checklist of Selected Plant Families [on-line]. Kew. [dostęp 2011-01-21].
  3. Sesleria caerulea (ang.). W: eMonocot [on-line]. [dostęp 2013-12-13].
  4. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  5. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1969.
  6. W. Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  8. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  9. Dz.U. z 2014 r. nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin.