Seweryn Józef Rzewuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seweryn Józef Rzewuski
Ilustracja
portret pędzla Jacka Olesińskiego z 1745 roku
Herb
Krzywda
Rodzina Rzewuscy herbu Krzywda
Data śmierci 31 marca 1754
Żona

Antonina z Potockich

Odznaczenia
Order Orła Białego
Ten artykuł dotyczy wojewody wołyńskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Seweryn Józef Rzewuski lub Józef Seweryn Rzewuski[a] herbu Krzywda (zm. 31 marca 1754 roku) – wojewoda wołyński 1750-1754, referendarz wielki koronny 1738-1750, podczaszy wielki koronny 1726-1738, starosta chełmski, lubomelski w 1726 roku[1], rotmistrz pancernych.

Jego ojcem był Stanisław Mateusz Rzewuski, a bratem młodszym Wacław Piotr Rzewuski. Marszałek sejmiku przedsejmowego chełmskiego w 1720 roku[2]. Był marszałkiem ziemi chełmskiej w konfederacji dzikowskiej 1734 roku[3].

W 1732 i w 1744 roku wybrany posłem chełmskim na sejm[4]. Był posłem na sejm nadzwyczajny w 1733 roku i sejm 1738 roku z województwa podolskiego[5]. Poseł ziemi chełmskiej na sejm 1736 roku[6].

W 1736 odznaczony Orderem Orła Białego.

W 1739 roku wraz ze żoną Antoniną z Potockich ufundował konwent kapucynów w Olesku.[7]

Nie miał dzieci. Fortuna po nim przypadła jego młodszemu bratu, Wacławowi[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo lubomelskie z Barbarą Szembek, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 222.
  2. Wiesław Bondyra, Chronologia sejmików ziemi chełmskiej 1697-1762 [w:] Rocznik Chełmski, t. II, s. 356.
  3. Konfederacja Generalna Stanów Koronnych y Wielkiego Xięztwa Litewskiego na walnym zieźdźie w Dźikowie pod Sandomierzem postanowiona dnia V miesiąca Listopada. Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, b.n.s.
  4. Wiesław Bondyra, Chronologia sejmików ziemi chełmskiej 1697-1762, w: Rocznik Chełmski, t. II, s. 358, 363.
  5. Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1856, s. 310, 471.
  6. Henryk Palkij, Sejmy 1736 i 1738 roku : u początków nowej sytuacji politycznej w Rzeczypospolitej, Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego / Polska Akademia Umiejętności ; t. 93, Kraków 2000, s. 218.
  7. Dariusz Nowacki, Kościoł parafialny p.w. Św. Józefa i klasztor OO. Kapucynów w Olesku [w] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, Praca zbiorowa, Kraków : Międzynarodowe Centrum Kultury, «Secesja», 1993, t. 1, 126 s., 364 il, s. 79, seria: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. I. ​ISBN 83-85739-09-2​.
  8. J. Ewa Leśniewska: Właściciele Łęcznej w okresie nowożytnym - od Noskowskich do Ludwika Grabowskiego. W: Anna Sochacka: Studia z dziejów Łęcznej. Łęczna: 2017, s. 297. ISBN 978-83-949790-0-3.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. czasem wzmiankowany jako Seweryn Michał Rzewuski; zob.: Ferdynand Bostel: Kolumna bł. Jana z Dukli we Lwowie. [W:] Księga pamiotkowa ku czci Oswalda Balcera. Lwów, 1925, s. 6 [74].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]