Shanghai Masters 2008

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shanghai Masters
2007 ← 2008 → 2009
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 39
Miejsce Chińska Republika Ludowa Grand Stage, Szanghaj
Zwycięzca Anglia Ricky Walden
II miejsce Anglia Ronnie O’Sullivan
Najwyższy break 147 Anglia Jamie Cope
Rozegrane mecze 38
Mecze do zera DayWenbo 5:0 (1R)
SelbyKing 5:0 (2R)

Roewe Shanghai Masters – drugi turniej rankingowy sezonu snookerowego 2008/2009. W dniach 29 września5 października miejscem jego rozegrania była hala widowiskowa Grand Stage w Szanghaju.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Dominic Dale, który jednak przegrał w swoim pierwszym meczu z byłym sześciokrotnym mistrzem świata, Steve'em Davisem 4:5.

Turniej zakończył się zwycięstwem Ricky'ego Waldena, który w finale pokonał faworyzowanego Ronniego O’Sullivana 10:8. Dla Waldena był to pierwszy triumf w imprezie rankingowej w karierze. Do tej pory zaledwie dwukrotnie dochodził do ćwierćfinałów.

W Polsce turniej transmitowała stacja Eurosport.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nagrody w finale:

  • £52 000 – zwycięzca turnieju
  • £25 000 – drugie miejsce

Dojście do danej fazy turnieju:

  • £12 500 – półfinał
  • £6 725 – ćwierćfinał
  • £5 000 – ostatnia szesnastka
  • £3 450 – ostatnia trzydziestka dwójka
  • £2 050 – ostatnia czterdziestka ósemka
  • £1 400 – ostatnia sześćdziesiątka czwórka

Breaki:

  • £2 000 – maksymalny break w kwalifikacjach
  • £500 – najwyższy break kwalifikacji
  • £20 000 – maksymalny break w fazie zasadniczej
  • £2 000 – najwyższy break w fazie zasadniczej

Suma nagród: £282 000.

Wydarzenia związane z turniejem[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy rozstawieni[edytuj | edytuj kod]

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Turniejowy numer 2. otrzymał ówczesny Mistrz świata. Kolejne miejsca zostały obsadzone według kolejności na liście rankingowej na sezon 2008/2009:

  1. Walia Dominic Dale (obrońca tytułu) (1R)
  2. Anglia Ronnie O’Sullivan MBE (F)
  3. Szkocja Stephen Maguire (SF)
  4. Anglia Shaun Murphy (1R)
  5. Anglia Mark Selby (SF)
  6. Szkocja John Higgins MBE (2R)
  7. Szkocja Stephen Hendry MBE (1R)
  8. Anglia Allister Carter (1R)
  1. Walia Ryan Day (QF)
  2. Anglia Peter Ebdon (1R)
  3. Australia Neil Robertson (2R)
  4. Chińska Republika Ludowa Ding Junhui (1R)
  5. Anglia Joe Perry (2R)
  6. Szkocja Graeme Dott (1R)
  7. Hongkong Marco Fu (QF)
  8. Anglia Mark King (2R)

Zawodnicy nierozstawieni[edytuj | edytuj kod]

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju Shanghai Masters poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej ówczesnego sezonu), [w nawiasie kwadratowym podano rundę, w której zawodnik zakończył udział w turnieju]:

Runda dzikich kart[edytuj | edytuj kod]

29 września siedmiu chińskich snookerzystów zmierzyło się z najniżej notowanymi w światowym rankingu snookerowym kwalifikantami. Zwycięzcy tych pojedynków awansowali do pierwszej rundy turnieju.

Mecz Wynik
WC1 Anglia Ricky Walden 5–0 Chińska Republika Ludowa Zhang Anda
WC2 Anglia Judd Trump 5–4 Chińska Republika Ludowa A Bu La Jiang
WC3 Anglia Jimmy White 5–2 Chińska Republika Ludowa Xiao Guodong
WC4 Anglia Anthony Hamilton 5–1 Chińska Republika Ludowa Li Yan
WC5 Anglia Andy Hicks 5–1 Chińska Republika Ludowa Li Yuan
WC6 Anglia Tom Ford 5–4 Chińska Republika Ludowa Yu Delu
WC7 Anglia Stuart Pettman 5–1 Chińska Republika Ludowa Cao Xinlong

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

  Pierwsza Runda (Do 5 frame'ów) Druga Runda (Do 5 frame'ów) Ćwierćfinały (Do 5 frame'ów) Półfinały (Do 6 frame'ów) Finał (Do 10 frame'ów)
                                               
Walia  Dominic Dale 4  
Anglia  Steve Davis 5  
  Anglia  Steve Davis 5  
  Anglia  Dave Harold 4  
Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 3
Anglia  Dave Harold 5  
  Anglia  Steve Davis 2  
  Anglia  Ricky Walden 5  
Australia  Neil Robertson 5  
Irlandia  Fergal O’Brien 2  
  Australia  Neil Robertson 4
  Anglia  Ricky Walden 5  
Szkocja  Stephen Hendry 4
Anglia  Ricky Walden 5  
  Anglia  Ricky Walden 6  
  Anglia  Mark Selby 4  
Anglia  Mark Selby 5  
Anglia  Judd Trump 1  
  Anglia  Mark Selby 5
  Anglia  Mark King 0  
Anglia  Mark King 5
Anglia  Jimmy White 4  
  Anglia  Mark Selby 5
  Hongkong  Marco Fu 3  
Hongkong  Marco Fu 5  
Anglia  Anthony Hamilton 2  
  Hongkong  Marco Fu 5
  Anglia  Andy Hicks 2  
Anglia  Shaun Murphy 1
Anglia  Andy Hicks 5  
Anglia  Ricky Walden 10
Anglia  Ronnie O’Sullivan 8
Szkocja  Stephen Maguire 5  
Anglia  Barry Hawkins 3  
  Szkocja  Stephen Maguire 5  
  Anglia  Stuart Bingham 3  
Anglia  Peter Ebdon 3
Anglia  Stuart Bingham 5  
  Szkocja  Stephen Maguire 5  
  Walia  Ryan Day 4  
Walia  Ryan Day 5  
Chińska Republika Ludowa  Liang Wenbo 0  
  Walia  Ryan Day 5
  Szkocja  John Higgins 2  
Szkocja  John Higgins 5
Anglia  Tom Ford 4  
  Szkocja  Stephen Maguire 5
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 6  
Anglia  Allister Carter 2  
Walia  Mark J. Williams 5  
  Walia  Mark J. Williams 5
  Anglia  Jamie Cope 2  
Szkocja  Graeme Dott X
Anglia  Jamie Cope wo  
  Walia  Mark J. Williams 3
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 5  
Anglia  Joe Perry 5  
Walia  Matthew Stevens 1  
  Anglia  Joe Perry 3
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 5  
Anglia  Ronnie O’Sullivan 5
Anglia  Stuart Pettman 2  

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał: Do 10 frame'ów
Grand Stage, Szanghaj, Chiny, 5 października 2008.
Ricky Walden
Anglia
10 – 8 Ronnie O’Sullivan
Anglia
Sesja południowa: 0-88, 61-47, 113(74)-20, 99(94)-4, 22-86(58), 0-95(64), 1-87(87), 77(56)-38, 0-78(78)
Sesja wieczorna:104(95)-0, 5-122(108), 78-21, 65-25, 16-82(82), 73(59)-23, 84-4, 30-66, (105)105-11
105 Najwyższy break 108
1 Breaki stupunktowe 1
6 Breaki 50-punktowe 6

Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju[edytuj | edytuj kod]

Statystyki turnieju[edytuj | edytuj kod]

Statystyki pierwszej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 19 59,38%
Szkocja Szkocja 4 12,50%
Walia Walia 4 12,50%
Chińska Republika Ludowa Chiny 2 6,25%
Australia Australia 1 3,13%
Hongkong Hongkong 1 3,13%
Irlandia Irlandia 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 9
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 7
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 116 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,25
  • Najwyższe zwycięstwo: 5:0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 4


Statystyki drugiej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 10 62,50%
Szkocja Szkocja 2 12,50%
Walia Walia 2 12,50%
Hongkong Hongkong 1 6,25%
Australia Australia 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 9
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 3
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 60 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 5:0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2


Statystyki ćwierćfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 4 50,00%
Walia Walia 2 25,00%
Hongkong Hongkong 1 12,50%
Szkocja Szkocja 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 32 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 5:2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Statystyki półfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 3 75,00%
Szkocja Szkocja 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 21 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 10,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 6:4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Mecze kwalifikacyjne zostały rozegrane w dniach 25 września 2008 w Pontin's Centre w Prestatyn w Walii. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy w pierwszej rundzie turnieju zmierzą się z najlepszą 16 światowego rankingu snookerowego.

Drabinka kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

  Runda 1
Do 5 wygranych partii
  Runda 2
Do 5 wygranych partii
  Runda 3
Do 5 wygranych partii
  Runda 4
Do 5 wygranych partii
                               
   Szkocja James McBain 5      Anglia Mark Davis 5      Irlandia Północna Gerard Greene 5      Anglia Steve Davis 5
   Indie Aditya Mehta 2      Szkocja James McBain 3      Anglia Mark Davis 3      Irlandia Północna Gerard Greene 3
   Anglia Peter Lines 5      Anglia Rod Lawler 5      Anglia Jimmy Michie 4      Anglia Dave Harold 5
   Walia Andrew Pagett 0      Anglia Peter Lines 1      Anglia Rod Lawler 5      Anglia Rod Lawler 1
   Walia Daniel Wells 5      Walia Ian Preece 5      Szkocja Marcus Campbell 2      Irlandia Fergal O’Brien 5
   Anglia Wayne Cooper 3      Walia Daniel Wells 1      Walia Ian Preece 5      Walia Ian Preece 3
   Anglia Lee Spick 5      Chińska Republika Ludowa Liu Song 3      Anglia Ricky Walden 5      Anglia Ian McCulloch 2
   Irlandia Północna Declan Hughes 1      Anglia Lee Spick 5      Anglia Lee Spick 3      Anglia Ricky Walden 5
   Irlandia Rodney Goggins 2      Anglia Martin Gould 1      Anglia Judd Trump 5      Irlandia Północna Joe Swail 3
   Anglia Andy Lee 5      Anglia Andy Lee 5      Anglia Andy Lee 2      Anglia Judd Trump 5
   Walia Jamie Jones 2      Anglia Jimmy White 5      Anglia Andrew Higginson 3      Irlandia Ken Doherty 1
   Chińska Republika Ludowa Li Hang 5      Chińska Republika Ludowa Li Hang 3      Anglia Jimmy White 5      Anglia Jimmy White 5
   Szkocja Scott MacKenzie 2      Walia Paul Davies 2      Anglia Michael Holt 5      Anglia Anthony Hamilton 5
   Szkocja Robert Stephen 5      Szkocja Robert Stephen 5      Szkocja Robert Stephen 1      Anglia Michael Holt 1
   Anglia Kuldesh Johal 5      Anglia Andy Hicks 5      Anglia David Gilbert 2      Irlandia Michael Judge 2
   Anglia David Grace 3      Anglia Kuldesh Johal 3      Anglia Andy Hicks 5      Anglia Andy Hicks 5
   Irlandia Północna Patrick Wallace 1      Irlandia David Morris 5      Anglia David Gray 3      Anglia Barry Hawkins 5
   Chińska Republika Ludowa Jin Long 5      Chińska Republika Ludowa Jin Long 3      Irlandia David Morris 5      Irlandia David Morris 2
   Anglia Stephen Craigie 5      Irlandia Joe Delaney 2      Anglia Mike Dunn 5      Anglia Stuart Bingham 5
   Holandia Stefan Mazrocis 1      Anglia Stephen Craigie 5      Anglia Stephen Craigie 2      Anglia Mike Dunn 0
   Anglia Lewis Roberts 1      Anglia David Roe 3      Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo[1] 5      Irlandia Północna Mark Allen[1] 2
   Tajlandia Atthasit Mahitthi 5      Tajlandia Atthasit Mahitthi 5      Tajlandia Atthasit Mahitthi 3      Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo 5
   Tajlandia Supoj Saenla 2      Anglia Andrew Norman 5      Anglia Tom Ford 5      Anglia Stephen Lee 4
   Irlandia Vincent Muldoon 5      Irlandia Vincent Muldoon 3      Anglia Andrew Norman 2      Anglia Tom Ford 5
   Anglia Paul Davison 5      Anglia Mark Joyce 5      Anglia Adrian Gunnell 3      Walia Mark Williams 5
   Nowa Zelandia Chris McBreen 1      Anglia Paul Davison 1      Anglia Mark Joyce 5      Anglia Mark Joyce 1
   Anglia Matthew Selt 5      Anglia Robert Milkins 3      Szkocja Jamie Burnett 5      Anglia Jamie Cope 5
   Anglia Michael Georgiou 0      Anglia Matthew Selt 5      Anglia Matthew Selt 0      Szkocja Jamie Burnett 0
   Anglia Matthew Couch 5      Anglia Barry Pinches 0      Szkocja Alan McManus 5      Walia Matthew Stevens 5
   Chińska Republika Ludowa Liu Chuang 1      Anglia Matthew Couch 5      Anglia Matthew Couch 2      Szkocja Alan McManus 1
   BYE      Anglia Stuart Pettman 5      Anglia Rory McLeod 3      Anglia Nigel Bond 4
   Anglia Simon Bedford      Anglia Simon Bedford 3      Anglia Stuart Pettman 5      Anglia Stuart Pettman 5

Breaki stupunktowe kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mecze rozegrane w Szanghaju ze względów komercyjnych.