She Belongs to Me

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
She Belongs to Me
Utwór Boba Dylana
z albumu Bringing It All Back Home
Wydany 22 marca 1965
Nagrywany 14 stycznia 1965
Gatunek blues rock, folk rock
Długość 2:50
Twórca Bob Dylan
Producent Tom Wilson
Wydawnictwo Columbia Records

She Belongs to Me – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w styczniu i wydana na albumie Bringing It All Back Home w marcu oraz na singlu w kwietniu 1965 r.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Tytuł "She Belongs to Me" (pol. Ona należy do mnie) jest w pewnej części żartobliwy, ale w dużo większej części jest ironiczny. Wynika to z treści piosenki.

Jest to ballada, oparta na bluesie, która jest utworem całkowicie antymiłosnym. Piosenka ta skierowana jest do diabolicznej i tajemniczej kobiety-manipulantki. Obiekt jej manipulanctwa – narrator-Dylan – przez całą piosenkę usiłuje przekonać słuchacza, że jest on niezależnym mężczyzną, nawet jeśli wydaje się, że jest inaczej. Jest to więc utwór o kobiecie-wampie, prawdziwej "zjadaczce mężczyzn".

Kim zatem jest owa kobieta? Jeśli dokładnie przysłuchamy się tekstowi, to pewne ślady mogą prowadzić do wniosku, że jest nią Joan Baez ("artystka", "nosi krzyż egipski"). Paul Williams sugeruje, że dosłownie wnioskując z tekstu, jest to piosenka o pożeraczce serc męskich z pokoju nr 103 z "New Orlean Rag". Jest to utwór, który dla fanów Dylana stanowił zawsze łamigłówkę i wymyślono co najmniej tuzin teorii go objaśniających.

Od strony muzycznej jest dość zamaskowany walc bluesowy. Źródłem może być tradycyjny blues "I'm a Stranger Here" nagrany m.in. przez "Blind Boy" Fullera 12 lipca 1939, który nawet zawiera kilka podobnych wersów. Wersje nagrane 13 stycznia były akustyczne, nagrane tylko w duecie z Johnem Sebastianem na basie. Prawdopodobnie więc początkowym zamiarem Dylana było nagranie właściwie kolejnego solowego albumu. Jednak z 13 na 14 stycznia zmienił zdanie i zaprosił innych muzyków, wśród nich afroamerykańskiego gitarzystę Bruce'a Langhorna, który w wielkim stopniu przyczynił się do ukształtowania brzmienia folku amerykańskiego. Sesje były nerwowe, gdyż Dylan wtedy kompletnie nie potrafił współpracować z innymi muzykami; był typowym solowym artystą, który zawsze wykonywał swoje utwory zgodnie z tym, co mu akurat przyszło do głowy. Jedynie obecność Sebastiana i Langhorna, których znał od dłuższego czasu, spowodowała, iż "elektryczne" sesje w ogóle się udały. Jednak większość elektrycznych wersji przegrywa jakościowo z nagranymi wcześniej wersjami akustycznymi.

Pierwszy wers "She's got everything she needs/She's an artist, she don't look back" (pol. Ona otrzymuje wszystko, co chce/jest artystką, nie spogląda wstecz) nawiązuje do bluesa Johna Lee Hookera "Don't Look Back". Jednak chyba ważniejszym źródłem jest słynna wypowiedź afroamerykańskiego baseballisty Satchela Paige'a: "Nie oglądaj się, bo może ktoś do ciebie celuje".

Piosenka została wydana na stronie B singla "Subterranean Homesick Blues" i dotarła do 39 miejsca na listach przebojów w USA i do 9 w Wielkiej Brytanii. Na singlu ukazała się druga wersja z trzech nagranych wersji "She Belongs to Me". Był to pierwszy singel Dylana, który wszedł na listę przebojów.

Wersje Dylana[edytuj | edytuj kod]

Jeśli po 1976 r. Dylan wykonywał w ogóle "She Belongs to Me" były to pojedyncze przypadki.

Dyskografia i wideografia[edytuj | edytuj kod]

Singel
Dyski (albumy)
Film

Wersje innych wykonawców[edytuj | edytuj kod]

  • Barry McGuire - Eve of Destruction (1965); Atnhology (1994)
  • Sir Henry and His Butlers - Sir Henry and His Butlers (1965)
  • Duane Eddy - Duane Eddy Does Bob Dylan (1965)
  • West Coast Pop Art Experimental Band - Tle Legendary Unreleased Album (1966); Volume One (1997)
  • The Phantoms - The Phantoms (1966)
  • Tina Turner - Tina Turns the Country On (1967)
  • Rose Garden - Rose Garden (1968)
  • Jimmy Gilmer - Firewater (1968); Sugar Shock: The Best of Jimmy Gilmer (1996)
  • The Nice - The Nice (1969)
  • Rick Nelson - singel (1969); Rick Nelson in Concert (1970); Decca Years (1982); Best of 1964-1975 (1990); Best of the Later Years 1963-1975 (1997)
  • Billy Preston - That's the Way God Planned It (1969)
  • Lester Flatt - Flatt Out (1970); Flatt on Victor and More (1999)
  • Leon Russell - Leon Russell and the Shelter People (1970); Gimme Shelter: The Best of Leon Russell (1996)
  • Hugo Montenegro - Dawn of Dylan (1970)
  • Ray Stevens - Everything Is Beautiful (1970); Country Hits Collection (1998); Misty: The Very Best of Ray Stevens (1999)
  • Bell & Arc - Bell & Arc (1971)
  • The Mystic Moods Orchestra - Country Lovin' Folk (1971)
  • Dr. Marigold - Hello Girl (1973)
  • Wolfgang Ambros - Live LP (1979)
  • Flying Burrito Brothers - Cabin Fever (1985)
  • Tom Tom Club - Boom Boom Chi Boom Boom (1988)
  • Birdland - Birdland (1991)
  • Harry Connick Jr. - Blue Light, Red Light (1991)
  • Little Women - Pretty Wiped Out (1992)
  • The Grateful Dead - Backstage Pass (wideo) (1992); Postcards of the Hanging: Grateful Dead Perform the Songs of Bob Dylan (2002)
  • Pete Anderson - Working Class (1994)
  • Naked Babies - Tarnished (1996)
  • Trish Murphy - Crooked Mile (1998); Captured (2001)
  • Kante na albumie różnych wykonawców Spielkreis 03 (1998)
  • Blue Dogs - For the Record (1999)
  • David West na albumie różnych wykonawców Pickin' on Dylan (1999)
  • Jimmy Page - Hip Young Guitar Slinger & His Heavy Friends (2000)
  • The Robins - The Robins Sing Dylan (2000)
  • Wallflower Complextion - Wallflower Complextion (2000)
  • Nr.1 Family Mover na albumie różnych wykonawców A Tribute to Bob Dylan, Volume 3: The Times They Are a-Changin' (2000)
  • Ross Wilson na albumie różnych wykonawców The Woodstock Sessions: Songs of Bob Dylan (2000)
  • Dylanesque - Basement Fakes (2001)
  • Family Tree - Family Tree (2001)
  • Gerry Murphy - Gerry Murphy Sings Bob Dylan (2001)
  • Second Floor - Plays Dylan (2001)
  • Hank Shizzoe & Loose Gravel - In Concert (2003)
  • Big Brass Bad - A Few Dylan Songs (2003)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 ​ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]