Shelley Hack

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shelley Hack
Imię i nazwisko Shelley Marie Hack
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1947
White Plains, Nowy Jork, USA]
Zawód aktorka, producentka, modelka, konsultantka
Współmałżonek Harry Winer
(od 1990)
Lata aktywności od 1975
Strona internetowa

Shelley Marie Hack[1], bardziej znana jako Shelley Hack (ur. 6 lipca 1947 w White Plains) – amerykańska aktorka telewizyjna i filmowa, modelka, producentka i polityk.

W 2000 pełniła funkcję konsultanta medialnego dla międzynarodowej organizacji pokojowej w Bośni[2]. Aktywna w polityce, raz startowała bez powodzenia w wyborach do rządu[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w White Plains[5][6] w stanie Nowy Jork jako najstarsza z sześciorga dzieci (ma dwóch braci – Shawna i Lance’a oraz trzy siostry – Shannon, Torry i Babe). Jej ojciec, William, był inżynierem chemikiem, który pracował jako analityk finansowy na Wall Street[7]. Jej matka, Patricia, była stewardesą linii lotniczych i modelką Conover[8]. Dorastała w Greenwich, w stanie Connecticut, gdzie w 1965 roku ukończyła Greenwich Junior High. Uczęszczała na wydział historii do Smith College, a następnie podjęła studia archeologiczne na uniwersytecie w Sydney, w Australii[9]. Brała także lekcje aktorstwa u Lee Strasberga i w Herbert Berghof Studios w Nowym Jorku pod kierunkiem Jacka Wolzera[10][11].

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1964 trafiła na okładkę magazynu „Glamour”. Pracowała jako modelka w pełnym wymiarze godzin dla Ford Models[12]. Pojawiała się potem na okładkach „Seventeen”, „Mademoiselle”, „Simplicity”, „Fall Fashion '79”, „Elle”, „McCalls” czy „Vogue”. Jej wygląd był odmienny, ponieważ nie był to jawny seksapil, ale raczej czysta, świeża, inteligentna i otwarta aura[8][13]. W roku 1975 zwróciła na siebie uwagę w reklamie TV i promocji perfum Max Factor firmy Revlon's No.1 Charlie[14], po czym zaczęła występować w programach telewizyjnych NBC, m.in. The Tonight Show Starring Johnny Carson (1978).

Początki kariery aktorskiej[edytuj | edytuj kod]

Na dużym ekranie debiutowała epizodyczną rolą jako nieznajoma na ulicy w komedii Woody’ego Allena Annie Hall (1977)[15]. Jej główna rola Jennifer Corly w melodramacie Jeśli cię jeszcze kiedyś zobaczę (If Ever I See You Again, 1978) otrzymała ogólnie negatywne recenzje[16]. Hack przyznała później w wywiadzie, że była to „bomba”[17]. Podczas rozdania nagród Stinkers Bad Movie Awards w 1978 film zdobył za najgorsze zdjęcie.

Została wybrana przez reżysera Nicholasa Meyera do głównej roli Amy Robbins w filmie fantastycznonaukowym Podróż w czasie (Time After Time, 1979) z Malcolmem McDowellem i Davidem Warnerem, ale postać tę ostatecznie zagrała Mary Steenburgen. Hack twierdziła, że nie chce grać prowadzącej roli w filmie wyreżyserowanym przez jej chłopaka[18] i wystąpiła jako pani docent[19].

Aniołki Charliego[edytuj | edytuj kod]

Jej wielki przełom nadszedł w roku 1979, kiedy to szukano zastępczyni dla Kate Jackson w czwartym sezonie serialu ABC Aniołki Charliego (Charlie’s Angels). Pokonała wiele kandydatek, wśród których znalazły się również m.in. Barbara Bach, Shari Belafonte, Connie Sellecca, Kelly Derek (siostra Bo Derek) i Michelle Pfeiffer, ubiegających się o rolę policjantki, absolwentki Akademii Policyjnej z Bostonu – Tiffany Welles, córki jednego ze starszych przyjaciół tajemniczego milionera Charliego, w popularnym serialu[20].

Po dwugodzinnym odcinku Statek miłości Aniołków (Love Boat Angels) jej serialowa bohaterka była ograniczona jedynie do pomocy Kelly Garrett (Jaclyn Smith) i Kris Munroe (Cheryl Ladd), które z powodzeniem rozwiązywały zagadki kryminalne. Dopiero w scenach kolejnych odcinków serialu (w tym Aniołki na ulicy (Angels on the Street, 1979), Aniołki w kampusie (Angels on Campus, 1979) czy Duchy i aniołki (Of Ghosts and Angels, 1980)) dały Shelley Hack możliwość pokazania większej części swojego warsztatu aktorskiego[21]. Udział w serialu trwał tylko jeden sezon[22], zanim ona sama została zastąpiona przez Tanyę Roberts.

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

W sztuce zrealizowanej dla HBO Próżności (Vanities, 1981) została dostrzeżona w roli nader pewnej siebie Mary przez Martina Scorsese, który zaangażował ją do roli Cathy Long w kontrowersyjnym komediodramacie kryminalnym Król komedii (The King of Comedy, 1983)[23][24] z Robertem De Niro[25].

W 1982 wystąpiła w Pennsylvania Stage Company w Allentown w roli Billie Dawn w sztuce Garsona Kanina Urodzeni wczoraj (Born Yesterday)[26].

Swoim klasycznym wyglądem[27] i stylem bycia, zrównoważeniem i elegancją zaskarbiła sobie uznanie i sympatię w oczach telewidzów w serialu CBS Klinika w Teksasie (Cutter to Houston, 1983-84)[28] jako chirurg dr Beth Gilbert wraz z Alekiem Baldwinem i Jimem Metzlerem, gdzie tworzyła trio przyjaźniących się ze sobą lekarzy. Hack została zatrudniona na początku drugiego sezonu serialu NBC Nocny trybunał (Night Court, 1984)[29], lecz przed zakończeniem jednego odcinka zapadła decyzja o przedłużeniu serii do jesieni i w rezultacie rolę zagrała Markie Post[30]. W niedocenianym sitcomie ABC Jack i Mike (1986-1987) wystąpiła w roli Jackie Shea.

Znalazła się także w obsadzie udanych produkcji filmowych, w tym w horrorze klasy B Troll (1986)[31] czy dreszczowcu Ojczym (The Stepfather, 1987) jako żona psychopaty (w tej roli Terry O’Quinn).

W listopadzie 1989 na scenie Il Vittoriale przy 2035 North Highland Ave. w Hollywood grała postać Luisy Baccary, pianistki, byłej kochanki Gabriele d'Annunzia w sztuce Johna Krizanca Tamara[32].

Była producentką filmów telewizyjnych Hallmark Channel: Gwiazdkowy uśmiech losu (Lucky Christmas, 2011) z Elizabeth Berkley i Jasonem Grayem-Stanfordem, Perfect Match (2015) z Lindą Gray i Danicą McKellar, Summer of Dreams (2016) z Debbie Gibson i Robertem Gantem, A Bramble House Christmas (2017) z Autumn Reeser i Teryl Rothery oraz Christmas in Evergreen (2017) z Teddym Searsem i Holly Robinson Peete.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Była związana z fotografem Steenem Svenssonem (1972-78)[33][34], reżyserem Nicholasem Meyerem (1979)[35] i aktorem Alem Pacino (1981-82)[36][37]. W 1990 wyszła za mąż za reżysera Harry’ego Winera, u którego zagrała rolę Frankie w telewizyjnym komediodramacie ABC Samotne bary, samotna kobieta (Single Bars, Single Women, 1984)[38] z Paulem Michaelem Glaserem[39], postać Nan Horvat w dramacie TV Odzyskać siebie: Historia Nancy Ziegenmeyer (Taking Back My Life: The Nancy Ziegenmeyer Story, 1992) i pojawiła się w kinowej komedii familijnej Areszt domowy (House Arrest, 1996) u boku Jamie Lee Curtis i Jennifer Love Hewitt. Mają córkę Devon Rose (ur. 19 listopada 1990))[40].

Filmografia (obsada aktorska)[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

  • 1977: Annie Hall jako nieznajoma na ulicy
  • 1978: Jeśli cię jeszcze kiedyś zobaczę (If Ever I See You Again) jako Jennifer Corly
  • 1979: Podróż w czasie (Time After Time) jako Docent
  • 1983: Król komedii (The King of Comedy) jako Cathy Long
  • 1986: Troll jako Anne Potter
  • 1987: Ojczym (Stepfather, The) jako Susan Maine
  • 1992: Wszystko o mnie (Me, Myself and I) jako Jennifer
  • 1996: Areszt domowy (House Arrest) jako terapeutka w TV, która napisała osobistą pomocną książkę dla rodziców

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1979-80: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Tiffany Welles
  • 1980: Statek miłości (The Love Boat) – odcinek pt. Dumb Luck/Tres Amigos/Hey, Jealous Lover jako Carol
  • 1983: Klinika w Teksasie (Cutter to Houston) jako dr Beth Gilbert
  • 1986-87: Jack i Mike (Jack and Mike) jako Jackie Shea
  • 1993: Perry Mason Misterium: Sytuacja nikczemnych żon (Perry Mason Mystery: A The Case of the Wicked Wives) jako Abby Walters Morrison
  • 1993: SeaQuest (SeaQuest) jako kapitan Marilyn Stark
  • 1994: Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law) jako Lynn Barnett
  • 1994: Opowieści z krypty (Tales from the Crypt) – odcinek pt. Morderca (The Assassin) jako Janet McKay
  • 1997: Diagnoza morderstwo (Diagnosis Murder) – odcinek pt. Looks Can Kill jako dr Elaine Denell

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Happy Birthday To Greenwich’s Shelley Marie Hack (ang.). The Greenwich Daily Voice. [dostęp 2014-08-09].
  2. Shelley Hack (ang.). TVSA. [dostęp 2014-08-09].
  3. Shelley Hack Biography & Filmography (ang.). Matinee Classics. [dostęp 2014-08-09].
  4. Shelley Hack interview: Kind of 'Wow!' (ang.). New Jersey On-Line. [dostęp 2016-02-02].
  5. Shelley Hack (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-07-31].
  6. Shelley Hack (ang.). TV.com. [dostęp 2015-07-31].
  7. Julianne Hastings (1984-08-14): TV World;NEWLN:Former 'Angel' Shelley Hack tries wings in 'Night Court' (ang.). UPI. [dostęp 2015-07-31].
  8. a b Kompletna aktualizacja biografii (ang.). ShelleyHack. [dostęp 2014-08-09].
  9. Shelley Hack Actor, Model, Producer, Advisor (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2020-06-29].
  10. Shelley Hack Unofficial Fan Tribute Page (ang.). Angelfire. [dostęp 2014-08-09].
  11. Charlie’s Latest Angel (ang.). „People”. [dostęp 2014-08-09].
  12. The New Mexican, 1978-10-08 (ang.). Newspapers.com. [dostęp 2014-08-09].
  13. Charlie’s Angels: The Complete Fourth Season (ang.). EW.com – Entertainment Weekly. [dostęp 2015-08-01].
  14. Charlie by Revlon (1973) (ang.). Yesterday's Perfume. [dostęp 2014-08-09].
  15. Shelley Hack (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2015-07-31].
  16. If Ever I See You Again (1978) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-07-31].
  17. Martha Smilgis (1979-09-24): Charlie's Latest Angel (ang.). „People”. [dostęp 2015-07-31].
  18. Trivia (ang.). NotStarring.com. [dostęp 2014-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-24)].
  19. Instant Netflix (ang.). KickAsheMovies.com. [dostęp 2014-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  20. Shelley Hack bio (ang.). GeoCities.ws. [dostęp 2014-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  21. Charlie’s Latest Angel (ang.). People. [dostęp 2015-08-09].
  22. Caught in the Nielsen Wars, Charlie’s Latest Pearly Angel, Shelley Hack, Gets the Gate (ang.). People. [dostęp 2014-08-09].
  23. Shelley Hack (wł.). MYmovies. [dostęp 2015-07-31].
  24. Hal Erickson: Shelley Hack Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2015-07-31].
  25. Shelley Hack (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-07-31].
  26. Shelley Hack Biography (1952-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-07-31].
  27. Classic Americana (ang.). Oprah.com. [dostęp 2014-08-09].
  28. Shelley Hack (6 de Julho de 1947) (port.). Filmow. [dostęp 2017-11-11].
  29. What a Hack! (węg.). TMZ.com. [dostęp 2014-08-09].
  30. Who's Dated Who? Shelley Hack Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2014-08-09].
  31. Shelley Hack (węg.). PORT.hu. [dostęp 2014-08-09].
  32. Janice Arkatov (1989-11-18): Hack's Heavenly Role (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2015-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  33. Ostatni Aniołek Charliego (ang.). People. [dostęp 2014-08-09].
  34. Vogue Editorial October Shelley Hack By Steen Svensson (ang.). [dostęp 2014-08-09].
  35. Time After Time (1979) (ang.). Reocities. [dostęp 2014-08-09].
  36. Ex-Angel Fall for Pacino (ang.). ShelleyHack.Blogspot.com. [dostęp 2014-08-09].
  37. Shelley Hack clipping EX Charlie’s Angels Star in Love with Al Pacino! (ang.). eBay. [dostęp 2014-08-09].
  38. Single Bars, Single Women (1984) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-06-29].
  39. Marc Fusion (2019-07-11): Single Bars, Single Women (1984) (ang.). marcfusion.com. [dostęp 2020-06-29].
  40. Shelley Hack and Harry Winer (ang.). FY! Charlie's Angels. [dostęp 2020-06-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]