Shikō Munakata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shikō Munakata
棟方志功, 棟方 志功
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 września 1903
Aomori
Data i miejsce śmierci 13 września 1975
Tokio
Narodowość japońska
Dziedzina sztuki drzeworyt
Odznaczenia
Order Kultury (Japonia)

Shikō Munakata (jap. 棟方志功 Munakata Shikō, ur. 5 września 1903, zm. 13 września 1975[1]) – japoński drzeworytnik.

Urodził się w Aomori, w rodzinie ubogiego kowala[2]. Od dzieciństwa wykazywał zainteresowania artystyczne. Początkowo zajmował się malarstwem olejnym, by po przeprowadzce do Tokio w 1924 roku zwrócić się ku drzeworytnictwu[1][2]. Jego nauczycielem był Un’ichi Hiratsuka[1]. Stopniowo wypracował własny, ekspresyjny styl, czerpiący z dorobku sztuki ludowej. W dziełach Munakaty silnie widoczny jest wpływ religii buddyjskiej[1][2].

Po II wojnie światowej twórczość Munakaty została doceniona poza Japonią także w świecie zachodnim, a jego dzieła trafiły do licznych kolekcji w Europie i USA[2]. W 1956 roku jako pierwszy japoński artysta otrzymał nagrodę na prestiżowym Biennale w Wenecji, zaś w 1970 roku został odznaczony Orderem Kultury[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Munakata Shikō (ang.). Encyclopeadia Britannica. [dostęp 2017-09-07].
  2. a b c d William D. Hoover: Historical Dictionary of Postwar Japan. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 193. ISBN 978-0-8108-5460-4.