Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej
Ilustracja
Państwo  Rosja
Historia
Sformowanie 7 maja 1992
Święto 23 lutego
Dane podstawowe
Wiek poboru 18–27 lat
Obecny dowódca Prezydent Rosji
Liczebność 1 013 628 (2018)[1]
Budżet wojskowy
Kwota ~64 miliardy USD (2018)[2]
% PKB 4,1%
Flaga SZ FR w latach 2000-2003
Flaga SZ FR z 2003 (prawa strona)
Flaga SZ FR z 2003 (lewa strona)
Okręgi Wojskowe
Rosyjscy spadochroniarze w Kazachstanie

Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej (ros. Вооружённые Си́лы Росси́йской Федера́ции) – siły i środki wydzielone przez Federację Rosyjską do zabezpieczenia własnych interesów i prowadzenia walki zbrojnej zarówno na jej terytorium oraz poza nim.

Zostały utworzone po rozpadzie Związku Radzieckiego. W dniu 7 maja 1992 na mocy ustawy Prezydenta Federacji Borysa Jelcyna utworzone zostało rosyjskie Ministerstwo Obrony dla wszystkich oddziałów armii wchodzących w skład RFSRR. Federacja Rosyjska należy do mocarstw nuklearnych. Według rankingu Global Firepower (2021) rosyjskie siły zbrojne stanowią drugą (po USA) siłę militarną na świecie z rocznym budżetem na cele obronne w wysokości 42,1 mld dolarów (2021)[3].

Głównodowodzącym Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej jest prezydent Rosji (obecnie Władimir Putin), któremu podporządkowany jest Minister Obrony (od 6 listopada 2012 generał armii Siergiej Szojgu).

Wojska federacji podzielone są na 5 okręgów wojskowych, tj. Zachodni Okręg Wojskowy, Południowy, Centralny, Wschodni i Flota Północna[4] (uprzednio 4, a wcześniej 6 okręgów wojskowych – Leningradzki Okręg Wojskowy, Moskiewski, Północnokaukaski, Nadwołżańsko-Uralski, Syberyjski i Dalekowschodni – oraz Kaliningradzki Okręg Specjalny).

Szczególny status posiada utworzone w 2010 roku Zjednoczone Strategiczne Dowództwo Obrony Powietrzno-Kosmicznej.

W skład Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej wchodzi 5 Flot – Bałtycka (dowództwo w Bałtijsku), Północna (dowództwo w Siewieromorsku), Oceanu Spokojnego (dowództwo we Władywostoku) i Czarnomorska (dowództwo w Sewastopolu) – oraz Flotylla Kaspijska (dowództwo w Astrachaniu).

Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej (2013)[5]
w tys.
Ogólna liczba żołnierzy 845
- wojska lądowe 250
- wojska powietrznodesantowe 35
- siły powietrzne 150
- marynarka wojenna 130
- wojska strategiczne 80
- wojska wsparcia 200
wydatki na zbrojenia

71 miliardy USD (2013)[6]

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Rodzaje sił zbrojnych i samodzielne rodzaje wojsk[edytuj | edytuj kod]

Siły zbrojne Federacji Rosyjskiej dzielą się na:

Rodzaj sił zbrojnych Dowództwo
Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej Moskwa
Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej Moskwa
Siły Powietrzno-Kosmiczne Federacji Rosyjskiej Kubinka
Samodzielny rodzaj wojsk Dowództwo
Wojska Powietrznodesantowe Federacji Rosyjskiej Moskwa
Wojska Rakietowe Przeznaczenia Strategicznego Włodzimierz, Omsk, Rostocze
Okręg wojskowy Weszły dawne okręgi
Zachodni Okręg Wojskowy Kaliningradzki, Leningradzki i Moskiewski
Południowy Okręg Wojskowy Północno-Kaukaski
Centralny Okręg Wojskowy Nadwołżańsko-Uralski, część Syberyjskiego
Wschodni Okręg Wojskowy Dalekowschodni, część Syberyjskiego
Flota Północna, spotykane również określenie to Wojska Arktyczne część dawnego Zachodniego Okręgu Wojskowego

Uzbrojenie armii[edytuj | edytuj kod]

Rakietowe pociski balistyczne[edytuj | edytuj kod]

strategiczne pociski balistyczne: stan (szt.)
R36M (SS-18), zasięg 16 000 km 60 wyrzutni, 585 głowic bojowych
UR-100 (SS-19), zasięg 10 000 km 77 wyrzutnie, 434 głowic bojowych
Topol (SS-25), zasięg 10 000 km 171 wyrzutni, 181 głowic bojowych
Topol M (SS-27), zasięg 11 000 km 77 wyrzutni, 77 głowic bojowych
pociski balistyczne krótkiego zasięgu (SRBM): stan (szt.)
9K79 Toczka (BSRBM), zasięg 70-120 km ok. 140-160 wyrzutni
9K72 Elbrus (Scud, z rakietą R-17, o zasięgu 300 km) 180 wyrzutni
9M72 Iskander/Iskander-E, o zasięgu 280-480 km, zależnie od wersji ok. 30-60 wyrzutni

Broń pancerna[edytuj | edytuj kod]

czołgi i wozy pancerne Dane na 30.12.2017 stan (szt.)
T-14 Armata 20 (planowane kilka tys. w celu zastąpienia T-72 i T-80)
T-90 ok. 1000 (część w rezerwie)
T–80BW,U,UD,UK,UM 1024 w służbie czynnej
+ 6000 w rezerwie
T–72B,B(M) 1990 w służbie czynnej
+ ok. 7000 w rezerwie
T–64BW 4000+ w rezerwie
T–62M1 100 (3500 w rezerwie)
BTR-90[potrzebny przypis] 280
BTR–80A ok. 7300
BTR–70M1986/1 195
BTR–60PB 17 w służbie czynnej
+ ok. 3660 w rezerwie
MT-LB ok. 1500 w służbie czynnej
+ 5000+ w rezerwie
BTR-D 514
BMP–2E 3000 w służbie czynnej
+ ok. 1500 w rezerwie
BMP-3 2693
BMP–1P 500 w służbie czynnej
+ 7000+ w rezerwie
BMP K-17 Produkcja ma się rozpocząć w 2018 r.
BMD-3 123
BMD-2 849 w służbie czynnej
+ ok. 1500
BMD-1P 105 w służbie czynnej
+ ok. 2400
BRDM-2, MT–LBu 2080
czołgi ok. 4040 (ok. 20500 w rezerwie)
transportery, bojowe wozy piechoty, etc. ok. 19150 (ok. 21060 w rezerwie)

Samoloty bojowe[edytuj | edytuj kod]

myśliwce, szturmowce stan (szt.)
Su-27S/SM/SM2 421
MiG-29/SMT 281
MiG-31/B/BM 190
Su-35S 58
Su-24M/M2 260
Su-25/SM 200
Su-30M/SM 42
Su-34 110
Su-33 (Su-27K) 138
Su-24MR/MP 100
MiG-25 30
bombowce, bombowce strateg. stan (szt.)
Tu-22M3 94
Tu-95, Tu-142 88
Tu-160 16
samoloty transportowe stan (szt.)
Ił-76MD 119
An-72 20
An-124 25

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ministerstwo Obrony FR, [1] oficjalna strona Armii Rosyjskiej,
  • Serwis „Global Security”, [www.globalsecurity.org.]
  • Serwis “Federation of American Scientists”, [www.fas.org.]
  • “Rosja 2002. Raport z transformacji”, Fundacja Instytut Studiów Wschodnich, [www.forum-ekonomiczne.pl.]
  • „Rosja 2005. Raport z transformacji”, Fundacja Instytut Studiów Wschodnich, [www.forum-ekonomiczne.pl.]
  • Pazura G., Współczesne konwencjonalne siły zbrojne Federacji Rosyjskiej, Lublin 2010.
  • Potyrała B., Szlufik W., Struktura terytorialna sił lądowych Związku Radzieckiego w latach 1945-1991, Częstochowa, 2003.
  • Topolski I., Siła militarna w polityce zagranicznej Federacji Rosyjskiej, Lublin, 2004.
  • Феськов В.И., Калашников К.А., Голиков В.И. Советская армия в годы холодной войны, Tomsk, 2004.
  • Beasley K. D., Russian Military Reform from Perestroika to Putin: Implications for U. S. Policy, Maxwell Air Force Base, Alabama, 2004.
  • Dick, C. J., Russian Military Reform: Status and Prospects, czerwiec 1998, Conflict Studies Research Centre, [www.da.mod.uk/csrc.]
  • Giles, K., Russian Regional Commands, “Russian Series” 06/19, Conflict Studies Research Centre, [www.da.mod.uk/csrc.]
  • «Независимое военное обозрение», [www.nvo.ru.]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]