Sińcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sińcza
Сінча
Państwo  Białoruś
Obwód miński
Rejon puchowicki
Sielsowiet Dubrowka
Nr kierunkowy +375 1713
Tablice rejestracyjne 5
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mińskiego
Sińcza
Sińcza
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Sińcza
Sińcza
Ziemia53°31′39,7″N 28°10′31,4″E/53,527694 28,175389
Portal Portal Białoruś

Sińcza (błr. Сінча; ros. Синча) – wieś na Białorusi, w rejonie puchowickim obwodu mińskiego, około 9 km na południowy zachód od miasta Marina Horka, przy drodze P92.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Sińcza należała do większego majątku będącego własnością rodziny Burzyńskich herbu Trzywdar. W XVIII lub XIX wieku wieś przeszła na własność rodziny Ratyńskich herbu Krzywda[1]. Według rodzinnej tradycji Ratyńskich majątek ten należał bez przerwy do tej rodziny od 1547 roku[2]. Wiktor Sarmata Ratyński wziął udział w powstaniu styczniowym. W ramach represji za ten udział władze carskie skonfiskowały znaczną część jego majątku, jednak Sińcza mu została. Ostatnim właścicielem wsi był jego syn Bohdan Łukasz Ratyński[1][2].

Dwór[edytuj | edytuj kod]

Duży dwór Ratyńskich, którego najstarsza część pochodziła z XVIII wieku, liczył w sumie 32 pomieszczenia, z czego 22 pokoje. Środkowa część drewnianego budynku była piętrowa. Przed nią znajdował się szeroki i głęboki ganek z sześcioma kolumnami. W XIX wieku do dworu dobudowano dwa parterowe murowane skrzydła. Wnętrze dworu było wykwintne[2]: pokoje były ogrzewane białymi lub zielonymi piecami kaflowymi, ich kolor był dopasowany do obić ścian. Wielki salon był umeblowany orzechowymi, rzeźbionymi meblami obitymi brokatem w pasy. W innym salonie meble były mahoniowe i obite zielonym adamaszkiem. Dwa pomieszczenia były oświetlone kandelabrami ze złoconego brązu, kupionymi od Osztorpów z Dukory. W salonach stały dwa fortepiany: Beckera i Blüthnera[2].

Przed i za domem znajdowały się gazony, wokół domu – niezbyt rozległy park. W 1900 roku wybudowano misternie kutą żeliwną bramę wjazdową do majątku. Była zwieńczona ażurowym wyobrażeniem herbu Ratyńskich – Krzywdą.

Obecnie dwór nie istnieje[3]. Majątek w Sińczy jest opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]