Sidorów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sidorów
Сидорів
Ilustracja
Ruiny zamku w Sidorowie
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Ternopil Oblast.svg tarnopolski
Rejon husiatyński
Populacja 
• liczba ludności

1380
Nr kierunkowy +380 3557
Kod pocztowy 48208
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Sidorów
Sidorów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sidorów
Sidorów
Ziemia49°00′46″N 26°10′01″E/49,012778 26,166944
Portal Portal Ukraina
Schemat zamku w Sidorowie

Sidorów (ukr. Сидорів) – wieś w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego nad rzeką Zbrucz na Podolu.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1547 roku położone było w XVI wieku w województwie podolskim[1]. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Sidorów w powiecie kopyczynieckim województwa tarnopolskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach I RP w województwie podolskim, w latach 1918-1945 w woj. tarnopolskim. Największy rozwój w XVII i 1 poł. XVIII wieku, gdy jej właścicielem był ród Kalinowskich herbu Kalinowa. Po 1790 roku utracił prawa miejskie. Ostatnimi właścicielami do 1939 roku była rodzina Pajgertów.

Zamek w Sidorowie[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Sidorowie powstał w XVII wieku na skalnym cyplu otoczonym z trzech stron rzeką Suchodół, nazywaną także Dworzyska[2]. Posiadał 8 wież i wymiary około 178 m na 30 m. W wojnie 1672 zdobyli go Turcy. Niedługo potem został odbity ale polska załoga uznała, że nie jest w stanie go utrzymać i w 1675 roku przeniosła się do Trembowli. Wtedy ponownie już opuszczoną warownię zajęli Turcy i poważnie zniszczyli. Zamek został odbudowany w 1718[potrzebny przypis] roku przez Marcina Kalinowskiego, kasztelana kamienieckiego. Od połowy XIX wieku do 1939 r. właścicielami byli Pajgertowie. Po 17 wrześniu 1939 r. Rosjanie czy też Ukraińcy próbowali zamek zniszczyć jako symbol feudalizmu.

Inne zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół pw. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny i klasztor Dominikanów (dawniej kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny); zakonników sprowadził w 1726 roku Marcin Kalinowski, kasztelan kamieniecki i starosta winnicki. Kościół jego fundacji wzniesiono w latach 30. XVIII wieku (projekt przypisuje się Janowi de Witte[3]) wznosząc go na planie herbu fundatorów "Kalinowa". Kościół przez czas długi był opuszczony, a mur sukcesywnie był rozbierany. Jednak 16 grudnia 2014 miała miejsce pierwsza niedzielna msza święta w uporządkowanym kościele w Sidorowie.
  • Mauzoleum Pajgertów na cmentarzu w stylu klasycystycznym

Urodzeni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 166.
  2. Dworzyska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  3. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie zachodniej. Cz. II: Podole. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, s. 66. ISBN 83-89188-46-5. [dostęp 2018-03-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]