Sielnica (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°47′34″N 22°18′46″E
- błąd 39 m
WD 49°48'N, 22°19'E, 49°47'32.46"N, 22°19'21.00"E
- błąd 2331 m
Odległość 898 m
Sielnica
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat przemyski
Gmina Dubiecko
Liczba ludności (2011) 346[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-750[3]
Tablice rejestracyjne RPR
SIMC 0600987
Położenie na mapie gminy Dubiecko
Mapa konturowa gminy Dubiecko, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sielnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Sielnica”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sielnica”
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa konturowa powiatu przemyskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Sielnica”
Ziemia49°47′34″N 22°18′46″E/49,792778 22,312778

Sielnicawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Dubiecko[4].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Sielnica[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0600993 Bylacin część wsi
1043017 Dział przysiółek
0601001 Łączki część wsi
0601018 Poręba część wsi
0601024 Przedsielnica przysiółek
0601030 Radonówki przysiółek
0601047 Tarki przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o m. Synnicza pochodzi z 8 listopada 1377 r.

Wykopaliska prowadzone w 1984 r. świadczą o istnieniu tu osady obronnej z wczesnej epoki kamiennej. Najstarszymi obiektami tu znalezionymi są wiórowiec krzemienny pochodzący z kultury wschodniograweckiej, toporek kamienny z epoki neolitu, krzemienny grocik sercowaty, zgrzebło krzemienne. Dowiedziono istnienie tu osady prehistorycznej i grodziska średniowiecznego.

Na przełomie XVII i XVIII wieku wieś, należąca do dóbr dynowskich, które Teofila Czartoryska wniosła w posagu Grzegorzowi Antoniemu Ogińskiemu, hetmanowi wielkiemu litewskiemu, była dzierżawiona przez Malczewskich herbu Tarnawa, m.in. Jana Franciszka Malczewskiego, ojca Antoniego i prapradziadka poety Antoniego (autora poematu „Maria”) i generała Konstantego[6]. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Sielnica był Apolinary Dydyński[7].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Sielnica w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-04-08] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-08].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1145 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Maria Dernałowicz, Antoni Malczewski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967
  7. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 195.
  1. Zasanie 1.) os. dom. do Sielnicy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 438.