Wersja ortograficzna: Siennica (powiat miński)

Siennica (powiat miński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°05′30″N 21°37′11″E
- błąd 38 m
WD 52°5'N, 21°37'E
- błąd 2298 m
Odległość 1004 m
Siennica
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat miński
Gmina Siennica
Liczba ludności (2011) 2057[1][2]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 05-332[3]
Tablice rejestracyjne WM
SIMC 0687273[4]
Położenie na mapie gminy Siennica
Mapa konturowa gminy Siennica, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Siennica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Siennica”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Siennica”
Położenie na mapie powiatu mińskiego
Mapa konturowa powiatu mińskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Siennica”
Ziemia52°05′30″N 21°37′11″E/52,091667 21,619722
Strona internetowa

Siennicawieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Siennica[4][5]. Siedziba gminy Siennica oraz dekanatu siennickiego z parafią św. Stanisława Biskupa Męczennika. Dawniej miasto; uzyskała lokację miejską w 1526 roku, zdegradowana w 1870 roku[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka mówiąca o wsi pochodzi z XV wieku (Szenica), mówi była to własność rycerza Daćboga. Zgodnie z zapisami w 1526 księżna Anna, w dowód uznania dla Stanisława Siennckiego, lokowała miasto Janów (Janowo) na terenie wsi Siennica. Jednak nazwa ta nie przyjęła się, w spisie pochodzącym z 1564 roku miasto wróciło do poprzedniej nazwy.

Siennica, będąca własnością szlachecką, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[7].

Przełom XVI i XVII wieku przyniósł miastu dynamiczny rozwój. Spowodowane było licznymi targami i jarmarkami. Jednak wojny kozackie, „potop” oraz pożar w okresie wojen północnych spowodowały upadek gospodarczy miasta.

Na przestrzeni lat 1749–1760 zostaje zbudowany klasztor i kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. Od 1815 siedziba powiatu w obwodzie stanisławowskim. Po kasacji Klasztoru w 1864 roku, w budynkach poklasztornych zaczyna działać seminarium nauczycielskie. W 1869 roku za udział mieszkańców w powstaniach antycarskich, Siennica zostaje pozbawiona praw miejskich.

W 1905 miały miejsce demonstracyjne strajki uczniów tutejszego seminarium nauczycielskiego[8].

13 września 1939 roku, wraz z wkroczeniem do osady wojsk niemieckich, rozpoczyna się bolesny okres dla Siennicy. Pierwszego dnia okupacji, oddział SS stłoczył wszystkich mieszkańców w poklasztornym kościele, a miasteczko podpalił (spalono ok. 80% zabudowań). Mimo takiego pokazu siły, okupantowi nie udało się złamać ducha walki mieszkańców. Przez cały okres trwania okupacji na terenie Siennicy działały: AK i BCh. W 1942 roku Niemcy wywieźli do obozów, około 700 mieszkańców pochodzenia żydowskiego. 30 sierpnia 1944 r. do Siennicy wkraczają oddziały armii czerwonej, w trakcie walk spłonął kościół poklasztorny.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego. W 2009 do wsi została dołączona Stara Wieś[9].

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • XV wiek – pierwsze wzmianki o wsi (Szenica)
  • 1526 – księżna Anna lokowała miasto Janów na terenie wsi Siennica
  • 1528 – powołanie parafii w Siennicy
  • 1564 – w spisie wykazano powrót miejscowości do starej nazwy
  • 1577 – na miejscu poprzedniego kościoła wybudowano nowy z bali modrzewiowych
  • 1693–1698 – budowa nowego kościoła
  • 1749–1760 – budowa klasztoru i kościoła pod wezwaniem NMP, fundator Kazimierz Rudziński
  • 1864 – kasacja klasztoru
  • 1866 – początek działania seminarium nauczycielskiego
  • 1869 – utrata praw miejskich
  • 1939, 13 września – wkroczenie wojsk niemieckich, spalenie Siennicy
  • 1942 – wywiezienie do obozów ok. 700 mieszkańców pochodzenia żydowskiego
  • 1944, 30 lipca – wkroczenie do miasta Armii Czerwonej, pożar kościoła poklasztornego, zdobycie Siennicy

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Siennicy
  • Klasztor i kościół poreformacki
  • Figura matki Boskiej Niepokalanej z pierwszej połowy XIX wieku
  • Stary cmentarz grzebalny
  • Gmach seminarium nauczycielskiego

Sport[edytuj | edytuj kod]

Stadion i hala sportowa w Siennicy
  • Hala Sportowa – pełnowymiarowa 42m x 22m największa w powiecie mińskim sala do gier zespołowych, sale pomocnicze do gimnastyki, aerobiku, tenisa stołowego oraz pełne zaplecze sanitarne składające się z czterech kompletów szatni, toalet i natrysków.
  • Stadion sportowy z trybuną krytą na 560 miejsc siedzących dla kibiców i 20 dla zawodników. Szatnie i prysznice znajdują się tuż obok stadionu przy hali sportowej. Stadion posiada kort tenisowy oraz bieżnie wykonaną z pyłku ceglastego. W 2006 roku stadion został zmodernizowany.
  • Boisko piłkarskie ORLIKI na terenie Zespołu Szkół.
  • Na terenie Siennicy działają dwa kluby sportowe:
    • GKS Fenix Siennica
    • PKS Life Siennica

Opieka zdrowotna[edytuj | edytuj kod]

W Siennicy znajduje się Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej przy ul. Akacjowej[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Siennica w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2017-04-14] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-09-17].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1149 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 68-69.
  7. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  8. Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński Mazowsze, mały przewodnik, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978, s. 235
  9. Rozporządzenie MSWiA z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych.
  10. SP ZOZ w Siennicy. spzozsiennica.pl [dostęp 2019-09-17]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Alina Kłos, Z dziejów Siennicy, „Rocznik Mińsko-Mazowiecki”, z. 9, 2002, s. 188-194.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]