Siergiej Słonimski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siergiej Słonimski
Сергей Михайлович Слонимский
Ilustracja
Imię i nazwisko Siergiej Michajłowicz Słonimski
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1932
Leningrad
Pochodzenie rosyjskie
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, muzykolog, pianista
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Siergiej Michajłowicz Słonimski (ros. Сергей Михайлович Слонимский, ur. 12 sierpnia 1932 w Leningradzie)[1]rosyjski kompozytor, muzykolog i pianista; syn pisarza Michaiła Słonimskiego i bratanek kompozytora amerykańskiego Nicolasa Slonimskiego, daleki krewny Antoniego Słonimskiego[1].

W latach 1950-1958 studiował pianistykę i kompozycję w Konserwatorium Leningradzkim. Od roku 1959 wykłada na tej uczelni teorię muzyki, a od roku 1967 kompozycję[1].

Uczestniczył w badaniach nad rosyjską muzyką ludową. W okresie obowiązywania socrealizmu był celem ataków oficjalnej krytyki muzycznej. Od roku 1993 jest członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk. Jest prezesem honorowym Stowarzyszenia Polskiej Kultury Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Petersburgu. W 2003 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Z końcem lat 50., w okresie politycznej odwilży, zaczął stosować technike 12-tonową, a od początli lat 60. także aleatoryzm, środki sonorystyczne i niekonwencjonalna notacje graficzną. Jego kompozytorskim idiomem stało się łączenie różnych, często skrajnych stylowo elementów. Jego twórczość cechuje polistylistyka, charakterystyczna dla szkoły rosyjskiej kompozycji drugiej połowy XX wieku[1].

Jest autorem m.in. dzięsięciu symfonii oraz oper „Wirinea” (1967), „Mistrz i Małgorzata” (1972), „Maria Stuart” (1980), „Hamlet” (1990), „Car Iksjon” (1993), „Widzenie Iwana Groźnego” (1995). „Król Lear” (2000), „Antygona” (2008).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Janicka-Słysz: Słonimski Siergiej. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 10: Sm–Ś część biograficzna. Kraków: PWM, 2007. ISBN 978-83-224-0866-7. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]