Silna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°27'24"N 15°50'27"E
- błąd 38 m
WD 52°27'17.09"N, 15°50'56.46"E, 52°27'25.06"N, 15°50'29.18"E
- błąd 0 m
Odległość 628 m
Silna
wieś
Ilustracja
Budynek OSP w Silnej
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Pszczew
Sołectwo Silna
Liczba ludności (2005) 332[1]
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 66-330[2]
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0186128
Położenie na mapie gminy Pszczew
Mapa lokalizacyjna gminy Pszczew
Silna
Silna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Silna
Silna
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Silna
Silna
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Silna
Silna
Ziemia52°27′24″N 15°50′27″E/52,456667 15,840833
Kościół w Silnej należący do rzymskokatolickiej parafii pw. Św. Józefa

Silnawieś sołecka w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Pszczew[3][4].

Wieś duchowna Silna (Szeydlna), własność biskupa poznańskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Silna[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0186134 Wrony przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od słowa siedlnia oznaczającego obszar zasiedlony. Najstarsze wzmianki o Silnej pochodzą z XV wieku. Ulokowano ją na starym piastowskim szlaku handlowym (droga frankfurcka), którym w roku 1000 cesarz Otton III z orszakiem pielgrzymował do grobu św. Wojciecha. W czasie potopu szwedzkiego, w pobliżu wsi rozegrała się jedna z większych, zwycięskich dla polskiego pospolitego ruszenia, bitew. Należąca do pszczewskiego klucza dóbr biskupów poznańskich Silna zamieszkiwana była aż do XVIII wieku wyłącznie przez katolików. W 1743 roku biskup Teodor Czartoryski lokował w pobliżu wsi osadę olęderską - Nowosileńskie Olędry (dzisiejsza Silna Nowa). W wyniku II rozbioru Polski Silna znalazła się Królestwie Prus. W XIX wieku prowadziła tędy trasa dyliżansu z Poznania do Berlina, a w silnieńskiej stacji przeprzęgowej w 1828 roku dwukrotnie gościł Fryderyk Chopin. Po I wojnie światowej Silna znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej. W 1926 roku erygowano tu parafię pw. św. Józefa, a w 1927 roku wzniesiono kościół pw. św. Józefa. W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Silna”[6]. W Silnej zachowały się: budynek stacji przeprzęgowej i karczmy, cmentarze: katolicki i ewangelicki, oraz liczne kapliczki przydrożne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [http://bip.pszczew.pl/cms_inc/cms_pobierz_dokument.php?id=800&dok_id=1254 STRATEGIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH GMINY PSZCZEW NA LATA 2007 – 2013]. 29 marca 2007. s. 13. [dostęp 23 kwietnia 2010].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 27.
  6. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 22. ISBN 83-87424-77-3.