Silnik podkwadratowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Silnik podkwadratowysilnik, w którym skok tłoka ma mniejszą wartość niż jego średnica, w przeciwieństwie do silnika nadkwadratowego.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Silniki podkwadratowe stosuje się obecnie w pojazdach o większej pojemności skokowej, starszych motocyklach a także w nowszych samochodach osobowych o mniejszej pojemności skokowej, ponieważ posiadają one lżejsze układy korbowe, co pozwala na możliwość pracy na wyższych obrotach.

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Porównując silnik podkwadratowy i nadkwadratowy (o tej samej pojemności skokowej, stopniu sprężania i dawce paliwa), silnik nadkwadratowy będzie posiadał wyższy moment obrotowy, lepszą dynamikę i możliwość pracy na wyższych obrotach (pod warunkiem, że będzie to silnik o konstrukcji przystosowanej do samochodu osobowego, tj. lekki układ korbowy). Jest tak dlatego, że silnik nadkwadratowy posiada dłuższe ramię wykorbione, tj. większą „dźwignię”, teoretycznie przyjmując, że pewien silnik o pojemności P z ramieniem wykorbionym o długości 2,5 centymetra będzie miał x Nma, a silnik o pojemności P, lecz tym razem z długością ramienia wykorbionego równym 5 centymetra będzie wynosił 2x Nm (dochodzą do tego bezwładności mas wirujących i posuwisto-zwrotnych wpływające na dynamikę i zakres obrotów minimalnych i maksymalnych silnika).