Simon Bagdasarian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simon (Siemion) Bagdasarian
Симо́н (Семён) Багдасарян (Սեմյոն (Սիմոն) Կարապետի Բաղդասարյան)
kapitan
Data i miejsce urodzenia 5 października 1913
Diraklar, Armenia
Data i miejsce śmierci 4 marca 1993
Erywań
Przebieg służby
Lata służby 1935–1938, 1942–1947
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Jednostki 400 pułk piechoty 89 Dywizji Piechoty Samodzielnej Armii Nadmorskiej
Główne wojny i bitwy wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy

Simon (Siemion) Karapetowicz Bagdasarian, ros. Семён (Симо́н) Карапетович Багдасарян, orm. Սեմյոն (Սիմոն) Կարապետի Բաղդասարյան (ur. 5 października 1913 we wsi Diraklar, obecnie wieś Karnut w Armenii, zm. 4 marca 1993 w Erywaniu) – radziecki wojskowy, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ormiańskiej rodzinie chłopskiej. Od października 1935 służył w Armii Czerwonej, w 1938 ukończył szkołę piechoty w Tbilisi i został zwolniony do rezerwy, w 1939 uczył się w Erywańskim Instytucie Pedagogicznym, później pracował jako szef zaopatrzenia w jednej z fabryk w Erywaniu. W sierpniu 1942 ponownie został powołany do armii, od listopada 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w 1944 został członkiem WKP(b). Wiosną 1944 jako dowódca plutonu 400 pułku piechoty 89 Dywizji Piechoty Samodzielnej Armii Nadmorskiej 4 Frontu Ukraińskiego w stopniu porucznika walczył na Krymie, biorąc m.in. udział w ataku na wzgórze Gornaja niedaleko Sewastopola. 9 maja 1944 wyróżnił się podczas ataku na niemieckie gniazda ogniowe, przejmując dowodzenie po wyeliminowanym z walki dowódcy kompanii, zadając wrogowi duże straty i zdobywając wzgórze. Później brał udział w operacji białoruskiej, wiślańsko-odrzańskiej i berlińskiej. 3 kwietnia 1945 został ranny w walce. Po wojnie był zastępcą dowódcy batalionu piechoty, w sierpniu 1947 został zwolniony do rezerwy w stopniu kapitana.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]