Simone Greiner-Petter-Memm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simone Greiner-Petter-Memm
Data i miejsce urodzenia 15 września 1967
Jena, NRD
Klub WSV Oberhof
Wzrost 164 cm
Dorobek medalowy
Biathlon
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
srebro Lillehammer 1994 Sztafeta
Mistrzostwa świata
złoto Anterselva 1995 Sztafeta
złoto Ruhpolding 1996 Sztafeta
złoto Ruhpolding 1996 Drużynowo
złoto Osrblie 1997 Sztafeta
złoto Kontiolahti 1999 Sztafeta
srebro Anterselva 1995 Drużynowo
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1996/1997
Puchar Świata (Sprint)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1996/1997
Puchar Świata (Bieg pościgowy)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1996/1997
Biegi narciarskie
Reprezentacja  NRD
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Asiago 1987 15 km
srebro Asiago 1987 Sztafeta

Simone Greiner-Petter-Memm (ur. 15 września 1967 w Jenie) – niemiecka biathlonistka i biegaczka narciarska reprezentująca również barwy NRD, srebrna medalistka igrzysk olimpijskich i sześciokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową zaczęła od biegów narciarskich. Pierwsze sukcesy w karierze osiągnęła w 1987 roku, kiedy na mistrzostwach świata juniorów w Asiago zdobyła srebrne medale w sztafecie i biegu na 15 km techniką dowolną. W tym samym roku wzięła też udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z koleżankami z reprezentacji NRD była czwarta w sztafecie, a w biegu na 20 km stylem dowolnym była piętnasta. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Calgary zajęła 21. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną, 15. miejsce na dystansie 15 km stylem dowolnym oraz piąte w sztafecie.

W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutowała 20 lutego 1987 roku w Oberstdorfie, zajmując 15. miejsce w biegu na 20 km stylem dowolnym. Tym samym już w debiucie zdobyła pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 13 grudnia 1987 roku w Clusaz, kończąc bieg na 5 km stylem dowolnym na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją tam tylko Norweżka Marianne Dahlmo i Jaana Savolainen z Finlandii. W kolejnych startach jeszcze jeden raz stanęła na podium: 15 stycznia 1988 roku w Toblach wygrała bieg na 20 km stylem dowolnym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1987/1988, kiedy była ósma w klasyfikacji generalnej.

Od 1992 roku startowała w biathlonie. W Pucharze Świata w biathlonie pierwszy raz pojawiła się 17 grudnia 1992 roku w Pokljuce, zajmując 47. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty wywalczyła 15 stycznia 1993 roku w Val Ridanna, gdzie zajęła dziesiąte miejsce w tej samej konkurencji. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 9 grudnia 1993 roku w Bad Gastein, kończąc rywalizację w biegu indywidualnym na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją jedynie Włoszka Nathalie Santer i Nadija Biełowa z Ukrainy. W kolejnych startach jeszcze 13 razy stawała na podium, odnosząc 4 zwycięstwa: 16 grudnia 1994 roku w Bad Gastein wygrała sprint, 14 marca 1995 roku w Hochfilzen wygrała bieg indywidualny, 1 grudnia 1996 roku w Lillehammer wygrała bieg pościgowy, a 19 grudnia 1998 roku w Osrblie ponownie triumfowała w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1996/1997, kiedy była trzecia w klasyfikacji generalnej, za Magdaleną Forsberg ze Szwecji i swą rodaczką - Uschi Disl. Jednocześnie zajęła drugie miejsce w klasyfikacji sprintu i biegu pościgowego.

Podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku wspólnie z Uschi Disl, Antje Misersky i Petrą Behle wywalczyła srebrny medal w sztafecie. Zajęła również ósme miejsce w sprincie i 36. miejsce w biegu indywidualnym. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Anterselvie zdobyła srebrny medal w biegu drużynowym, a razem z Disl, Harvey i Behle zwyciężyła w sztafecie. W obu tych konkurencjach zwyciężała na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku. Ponadto zwyciężała też w sztafetach na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo.

Po zakończeniu kariery sportowej w 2000 roku pracuje jako nauczycielka nauczania początkowego. Jej mężem jest były kombinator norweski Silvio Memm, z którym ma jedno dziecko[1].

Osiągnięcia w biathlonie[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1994 Lillehammer 36. 8. nd. nd. 2. nd.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1993 Borowec 41. nd. nd. nd.
1994 Canmore nd. nd. nd. nd. nd. nd.
1995 Anterselva 12. 27. nd. nd. 1. nd.
1996 Ruhpolding 10. 10. nd. nd. 1. nd.
1997 Osrblie 14. 40. 19. nd. 1. nd.
1999 Kontiolahti/Oslo 1. nd.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji końcowej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1992/1993 47.
1993/1994 6.
1994/1995 13.
1995/1996 16.
1996/1997 3.
1997/1998 44.
1998/1999 13.
1999/2000 54.

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 9 grudnia 1993 Austria Bad Gastein Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+1+0+1 55:58,7 +2:15,5 Nathalie Santer
2. 8 grudnia 1994 Austria Bad Gastein Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+2+0+0 53:21,3 +22,6 Anne Briand
3. 16 grudnia 1994 Austria Bad Gastein Sprint na 7,5 km 1. 0+0 28:06,3
4. 19 stycznia 1995 Niemcy Oberhof Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+1+0+1 53:42,4 +16,5 Uschi Disl
5. 14 marca 1995 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 15 km 1. 0+0+1+0 50:42,1
6. 16 marca 1995 Austria Hochfilzen Sprint na 7,5 km 3. 0+0 25:05,1 +1:00,9 Soňa Mihoková
7. 30 listopada 1996 Norwegia Lillehammer Sprint na 7,5 km 2. 0+2 24:31,0 +0,4 Petra Behle
8. 1 grudnia 1996 Norwegia Lillehammer Bieg pościgowy na 10 km 1. 1+0+1+1 34:38,8
9. 12 grudnia 1996 Norwegia Oslo Sprint na 7,5 km 2. 0+1 22:49,1 +2:22,1 Uschi Disl
10. 5 stycznia 1997 Niemcy Oberhof Bieg pościgowy na 10 km 2. 0+0+1+2 36:01,7 +27,4 Magdalena Forsberg
11. 9 stycznia 1997 Niemcy Ruhpolding Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+1+0+1 46:10,3 +53,8 Annette Sikveland
12. 12 grudnia 1998 Austria Hochfilzen Bieg pościgowy na 10 km 3. 2+0+0+1 25:05,1 +32,1 Magdalena Forsberg
13. 19 grudnia 1998 Słowacja Osrblie Sprint na 7,5 km 1. 0+0 20:33,2
14. 20 grudnia 1998 Słowacja Osrblie Bieg pościgowy na 10 km 2. 0+0+2+1 31:26,5 +13,3 Uschi Disl

Osiągnięcia w biegach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
21. 14 lutego 1988 Kanada Calgary 10 km stylem klasycznym 30:08,3 +1:44,7 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Vida Vencienė
5. 21 lutego 1988 Kanada Calgary Sztafeta 4x5 km[2] 59:51,1 +2:28,8  ZSRR
15. 25 lutego 1988 Kanada Calgary 20 km stylem dowolnym 55:33,6 +3:07,6 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Tamara Tichonowa

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
4. 18 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Sztafeta 4x5 km [3] 58:08,8 +1:37,7  ZSRR
15. 20 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf 20 km stylem dowolnym 57:20,5 +2:36,9 Szwecja Marie-Helene Westin

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwyciężczyni
2.FIS silver medal.png 6 lutego 1987 Włochy Asiago Sztafeta 3x5 km[4] 41:26,9 +16,5  ZSRR
2.FIS silver medal.png 8 lutego 1987 Włochy Asiago 15 km stylem dowolnym 39:59,0 ? Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jelena Trubicyna

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Miejsce Zwycięzca
1. 13 grudnia 1987 Francja Clusaz 5 km stylem dowolnym ? ? 3. Marianne Dahlmo
2. 15 stycznia 1988 Włochy Toblach 20 km stylem dowolnym ? - 1. -

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Du warst mal Weltmeisterin, nicht?“ (niem.)
  2. Skład drużyny: Kerstin Moring, Simone Opitz, Silke Braun, Simone Greiner-Petter
  3. Skład drużyny: Simone Greiner-Petter, Susann Kuhfittig, Gaby Nestler, Simone Opitz
  4. Skład drużyny: Simone Greiner-Petter, Silke Braun, Heike Wezel

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]